skip naar content skip naar hoofdnavigatie spring naar service navigatie
sluit
Hulp nodig?

Chat is online op maandag t/m vrijdag van 10.00 - 16.00 uur en van 19.00 - 22.00 uur.

Op dit moment zijn we offline. Je kunt je vraag stellen via e-mail of WhatsApp: 06-12887717 (alleen berichtjes)

Meer informatie over de chat-service? Klik hier

Online op dit moment

Stel je vraag

Jaël Jonkman
Jaël Jonkman RA Tilburg
Menu
sluit
Hulp nodig?

Chat is online op maandag t/m vrijdag van 10.00 - 16.00 uur en van 19.00 - 22.00 uur.

Op dit moment zijn we offline. Je kunt je vraag stellen via e-mail of WhatsApp: 06-12887717 (alleen berichtjes)

Meer informatie over de chat-service? Klik hier

Online op dit moment

Stel je vraag

Jaël Jonkman
Jaël Jonkman RA Tilburg

Herinneringen aan Kinderhuis Rustoord

Na zes weken in een kinderhuis te hebben gezeten in Uden, moesten wij met zeven kinderen uit ons gezin naar Kinderhuis Rustoord in Oisterwijk. Wij kwamen daar binnen op 18 mei 1966. Het duurde niet lang voordat we werden gescheiden en in afzonderlijke groepen geplaatst.



Ik en mijn jongste broertje bleven in de groep van zuster Alberdien. Het was geen leuke tijd daar - alles heel streng. Wat ik mij nog herinner is de kapel in het kinderhuis, waar we iedere zondag heen moesten. We sliepen op grote zalen waar wel twintig kinderen lagen. Bij mij op de zaal waren dat allemaal meisjes tot ongeveer twaalf jaar. Die kwamen uit verschillende groepen.

Ook zuster Alberdien sliep op die zaal, in een aparte chambarette, of hoe het ook heet. Zij was heel streng en heel gemeen. Als iemand in bed had geplast kwam ze 's-morgens flink in het kruis knijpen. Vervolgens moesten de kinderen natuurlijk in bad en daar ging de mishandeling verder. Als er 's avonds op de slaapzaal wat herrie was of je lag te praten, dan kwam ze aangestoven met veel geschreeuw en sloeg ze met een houten kleerhanger, of met een stok met ijzeren haak eraan (zo'n stok om de bovenramen mee te openen). Ook de sleutelbos was haar favoriet. Daar sloeg ze ook mee. Oren schoonmaken met een spits houten stokje... Daar deed ze dan een watje om, wat totaal niet ging en ook totaal niet zachtzinnig.

Het was een hel. Sommige kinderen moesten voor straf in de kelder of op de zolder blijven. En de genoemde zuster was niet de enige die zo was. Ook over andere nonnen heb ik verhalen gehoord. Maar daar kan ik niks van zeggen want ik zat bij zuster Alberdien in die groep en dus ook op haar slaapzaal.

Toen ik dertien was ging ik naar een pleeggezin. Drie jaar heb ik dus in Oisterwijk gezeten. Wat er met mijn broertjes en zusjes is gebeurd weet ik niet. Sommige bleven daar en een enkeling moest ook naar een pleeggezin. Daar hoorden wij nooit iets van. Alles ging stiekem. Alles bij elkaar hebben wij een hele nare jeugd gehad.

Meer over Rustoord

Reacties (2)

Thijs de Leeuw
Thijs de Leeuw bhic zei op 10 november 2021 om 10:19
Wat een aangrijpend verhaal Gerry. Naast je eigen lijden moet het ook verschrikkelijk zijn geweest om niet te weten hoe het met je broertjes en zusjes ging. Heel goed dat je de kracht hebt om dit met ons te delen en we zijn benieuwd naar de reacties van andere mannen en vrouwen, die in hun jeugd op Rustoord hebben gezeten. Wat ik mij nog afvroeg, maar dit is natuurlijk heel persoonlijk en kijk maar of je nog meer wilt vertellen, maar hebben jij en je broers en zussen het hier later nog veel over gehad? Duurde het lang voordat jullie elkaar weer terugvonden?
Gerry vd Wetering
Gerry vd Wetering zei op 10 november 2021 om 13:33
Nadat ik uit Rustoord vertrok heb ik 9 maanden in een pleeggezin gezeten in Oirschot
Hier was het ook niks , geestelijke mishandeling
Zo kan ik het wel noemen. Nooit kon ik iets goed doen..Er is toen iets gebeurd waardoor ik die dag erop gelijk weg moest.
Ik heb toen ook nog 3 jaar in Kinderhuis St.Agnes in Den Bosch gezeten.
Toen ik 16 was mocht ik ineens voorgoed naar huis. Mijn oudere 2 zusjes en een broer waren toen ook al thuis.
De meeste kinderen op 1 broer na zijn eigenlijk nooit meer voorgoed thuis gekomen. We hadden namelijk 10 kinderen waarvan de oudste zus getrouwd was.
Dus veel contact hadden we niet dat was heel minimaal. En door nog meer omstandigheden zie ik de 2 jongste broers ook al lang niet meer.
Zij hebben veel problemen door het verleden wat ik ook wel begrijp ,die hebben nog veel meer ellende meegemaakt.

Groetjes Gerry
Bedankt voor het aanpassen van mijn verhaal.
Op deze manier kon ik toch mijn verhaal kwijt.

Reageer op dit verhaal

Heb je al een account? Log in met je gegevens.

Heb je nog geen account? Plaats zonder inloggen, of Registreer een account

Help spam voorkomen en los de volgende som op:

Lees ook deze verhalen

Doe mee en vertel jouw verhaal!