skip naar content skip naar hoofdnavigatie spring naar service navigatie
sluit
Hulp nodig?

Chat is online op maandag t/m vrijdag van 10.00 - 16.00 uur en van 19.00 - 22.00 uur.

Op dit moment zijn we offline. Je kunt je vraag stellen via e-mail of WhatsApp: 06-12887717 (alleen berichtjes)

Meer informatie over de chat-service? Klik hier

Online op dit moment

Stel je vraag

Ans Holman
Ans Holman RA Tilburg
Menu
sluit
Hulp nodig?

Chat is online op maandag t/m vrijdag van 10.00 - 16.00 uur en van 19.00 - 22.00 uur.

Op dit moment zijn we offline. Je kunt je vraag stellen via e-mail of WhatsApp: 06-12887717 (alleen berichtjes)

Meer informatie over de chat-service? Klik hier

Online op dit moment

Stel je vraag

Ans Holman
Ans Holman RA Tilburg

Internaat Eikenburg in Eindhoven

Onderwijsinternaten waren vroeger ofwel voor jongens of voor meisjes. De seksen werden strikt gescheiden. Maar daar hield het niet op. Want 'Eikenburg, Pensionaat voor Jongeheeren' was speciaal bedoeld voor jongens uit de nette burgerstand. Het was een prestigieuze kostschool, gelegen op het voormalige landgoed De Heihoef in Stratum, ten zuiden van Eindhoven.

Leerlingen van Pensionaat Eikenburg poseren voor de school en slaapzaal. (Foto: collectie Regionaal Historisch Centrum Eindhoven 141)
Pensionaat Eikenburg, Aalsterweg 289. Leerlingen poseren voor de school en slaapzaal, 1904-1906 (bron: collectie Regionaal Historisch Centrum Eindhoven, nr. 141)

De eerste dag van hun kostschoolleven arriveerden de jongens bij het statige klooster van de Broeders van Liefde. Deze religieuze gemeenschap was ontstaan in België en gericht op ‘liefdewerken’. Dat hield in de zorg voor 'ellendige' mensen: krankzinnigen, armen en bejaarden.

Van heinde en verre stuurden ouders hun kinderen vroeger naar de broeders van Eikenburg voor een echt christelijke opvoeding, zoals beloofd in de wervingsfolders van de broeders. Voor armelui bleef hun poort echter gesloten en in die zin gaf toelating tot de kostschool een zekere status. Maar hadden je ouders wat meer te besteden en verbleven zij bijvoorbeeld voor langere tijd in het buitenland voor hun werk, dan konden zij je naar de broeders sturen om daar enkele jaren in de leer te gaan.

Een Broeder van Liefde met leerlingen in de tuin van Pensionaat Eikenburg, 1904-1906 (foto: collectie Regionaal Historisch Centrum Eindhoven 188)
Broeder met leerlingen in de tuin van Eikenburg, 1904-1906 (bron: collectie Regionaal Historisch Centrum Eindhoven, nr. 188)

Je kreeg dan lager onderwijs of uitgebreid lager onderwijs (ulo) maar ook kost en inwoning: je hoorde bij de ‘internen’. En als je je volledig aan God wilde geven, ging je naar het juvenaat om zelf broeder te worden. Later werd op Eikenburg ook mavo- en havo-onderwijs gegeven.

De school lag op een ommuurd terrein omringd door oude eiken. Na een lange oprijlaan doemde het indrukwekkende gebouw op. Je had afscheid genomen van je vader en moeder en ontmoette de broeders in hun zwarte toga’s, die het de komende jaren over jou te zeggen kregen.

Onder hun hoede ging je een tijd tegemoet van strikte dagelijkse routine, tucht en toewijding aan God. Om elke hoek werd daaraan herinnerd: de kapel, de Lourdesgrot, het standbeeld van Sint Joris met de draak. Alles stond in het teken van kuisheid, soberheid en gehoorzaamheid. Eigenlijk alles wat de broeders ook continu bij zichzelf in de gaten moesten houden. En de manier waarop de broeders hun internen onderwezen en opvoedden was in veel opzichten een reflectie van hun eigen rigoureuse vorming tot kloosterling.

Leerlingen van Eikenburg krijgen gymnastiekoefeningen op de binnenplaats, 1909-1911. Een van deze jongens is W. van Woerkom uit Oerle. (Foto: collectie Regionaal Historisch Centrum Eindhoven 191)
Leerlingen Eikenburg tijdens gymnastiek op de binnenplaats, 1909-1911 (bron: collectie Regionaal Historisch Centrum Eindhoven, nr. 191)

Later werd Eikenburg ook opengesteld voor jongens die bij gedurende hun schooljaren gewoon bij hun ouders bleven wonen. Misschien kun jij ons meer vertellen over de omgang tussen deze ‘externen’ en de jongens van het internaat? Of was jij een van de meisjes die op Eikenburg les hebben gekregen? Want uiteindelijk lieten de broeders ook hen toe.

Het is natuurlijk geen geheim dat de herinneringen aan het internaatsleven, zelfs al zat je in dezelfde klas en ging je om met dezelfde broeders, van elkaar verschillen als dag en nacht. In de hoogtijdagen verbleven er niet minder dan 350 interne leerlingen op Pensionaat Eikenburg. Wat voor de ene leerling de hemel was, omdat deze graag studeerde en goed in de groep lag, kon voor de andere leerling, zelfs al zat deze in dezelfde groep, echt een regelrechte hel zijn.

Een badkamer van Pensionaat Eikenburg, 1949-1951 (foto: collectie Regionaal Historisch Centrum Eindhoven 173)
Een badkamer van Pensionaat Eikenburg, 1949-1951 (bron: collectie Regionaal Historisch Centrum Eindhoven, nr. 173)

Heb jij nog op kostschool gezeten bij de broeders? Reageer dan hieronder, deel je herinneringen en vul deze pagina aan! Ook zijn wij op zoek naar internaatfoto's voor in de BHIC fotocollectie. Deze kunnen worden verzonden naar info@bhic.nl.

 

Leo van de Bosch stuurde ons deze ansichtkaart met daarop de Lourdesgrot van Pensionaat Eikenburg. De kaart is gedateerd 16 juni 1901 en gericht aan juffr. Van Heugten:



Jac van Houten maakte drie video's bij gelegenheid van het honderdjarig bestaan van Eikenburg. Het zijn diaseries, vertoond op een reünie. Klik op een van deze delen: Deel 1 - Deel 2 - Deel 3

Reacties (69)

Fried van Kemenade zei op 10 maart 2019 om 20:31
Ik heb intern op Eikenburg gezeten van 1961 t/m 1967. Twee jaar op de lagere school ( klas 5en 6 ) en 4 jaar op de Mulo. Je studeerde af met mulo A en B met daarbij je Middenstandsdiploma. Het was een gestructureerde samenleving van leerlingen en de Broeders van Liefde. Alles op uur en tijd.
Om half zeven opstaan, om 7 uur naar de studiezaal, om half acht naar de H.Mis, om 8 uur ontbijt en daarna school van kwart voor 9 tot kwart voor 4. Dan vrije tijd tot 17.00 uur met allerlei soorten sport: tennis, volleybal, voetbal, zwemmen, honkbal enz. Er waren zeer goede sportvoorzieningen. Dan van 17.00 tot 20.00 uur studeren in de studiezaal onderbroken door een half uur warm eten in de eetzaal, Daarna recreatie in de recreatiezaal tot ongeveer kwart voor negen en dan naar bed. recreatie was vooral biljarten, tafeltennis, de krant lezen en tv kijken . Bijna iedereen slaagde voor zijn examen .Als je klaar was met de studieopdrachten zei de dienstdoende broeder: "Je bent nooit klaar, alles herhalen ". Ik mocht elk weekend naar huis .Ik woonde dichtbij in Eindhoven. Zo hield ik toch nog binding met de buurt waar ik oorspronkelijk vandaan kwam.Er waren ook kinderen ( bijv. uit Haarlem) die alleen in de vakanties naar huis gingen. Ikzelf heb vooral goede herinneringen aan Eikenburg, hoewel dat zeker niet voor iedereen geldt. Er was regelmaat, een goede schoolopleiding, veel vrije tijd mogelijkheden en de buitenwereld werd niet buitengesloten ( tv, radio , krant alles was mogelijk ). Ook mochten bij wijze van uitzondering wel eens Europa Cup Wedstrijden helemaal afkijken tot het einde. Zo herinner ik me nog de geweldige wedstrijd Ajax-Liverpool in de mist, die we ook helemaal mochten afkijken. Een privilege waar we erg blij mee waren.
Na Eikenburg ben ik naar de Kweekschool aan de Hemelrijken in Eindhoven gegaan. Voor het toelatingsexamen slaagde ik met gemak dankzij de goede opleiding op Eikenburg. Daarna heb ik met veel plezier 42 jaar voor de klas gestaan in het basisonderwijs.

Fried van Kemenade
Marilou Nillesen
Marilou Nillesen bhic zei op 11 maart 2019 om 10:26
Veel dank, Fried, voor deze mooie reactie. Wat bijzonder om zo'n duidelijke inkijk te krijgen in het dagelijkse ritme van Eikenburg. Onvoorstelbaar, die regelmaat! En mooi ook, zo'n herinnering aan die Europa Cup Wedstrijd.

Wat ik me afvraag, was de sfeer van "de jaren zestig" ook voelbaar op het internaat? Heb je daar herinneringen aan?
Fried van Kemenade zei op 11 maart 2019 om 15:18
Op de vraag of de sfeer van de jaren zestig voelbaar was op Eikenburg het volgende. Wij mochten van de broeders wel een draagbare radio hebben om te luisteren naar de Radiopiraten als Radio Noordzee, Radio Carloline, Radio Veronica enz. De muziek van de Beatles, Stones, Kinks enz. mochten wij dus beluisteren via uiteraard een koptelefoon. Ook mochten we een "Beatleskapsel" dragen , alhoewel dit niet al te lang mocht worden. Op een feestdag ( bijvoorbeeld bij een jubileum van een broeder ) mochten we ook zo'n band imiteren waarbij we de muziek ook helemaal open mochten draaien. Ook bij de broeders trad een zekere verandering op met grotere vrijheden , want toen ik er voor het eerst kwam in 1961 liepen alle broeders nog in een pij met een koord om het middel. Toen ik 6 jaar later vertrok liepen bijna alle broeders in een pak met een wit boordje. Maar toen ik op de Kweekschool begon in 1967 heb ik de sixties helemaal echt mogen beleven met de democratiseringsgolf en de studentenopstanden (1968) , waar wij op onze manier ook aan mee deden., zoals een dag de school plat leggen om te gaan protesteren tegen een nieuwe weg door de Oirschotse heide.Kortom een mooie, creatieve tijd waar ik veel heb geleerd en waarvoor de basis is gelegd op Eikenburg.
Marilou Nillesen
Marilou Nillesen bhic zei op 11 maart 2019 om 21:11
Ah, je levendige beschrijving brengt de jaren zestig weer helemaal tot leven, Fried! Mooi om te lezen. En het geeft ook wel weer hoe de sfeer moet zijn geweest, zeker in combinatie met de verandering bij de broeders zelf.

Veel dank voor je aanvulling!
Ako Wisse zei op 19 maart 2019 om 09:41
Na op eerdere jongens-internaten gezeten te hebben, namelijk op St. Louis in Amersfoort (2 1/2 jaar, lagere school) en De Westerhelling in Nijmegen (MULO + Middenstand) kwam ik op Eikenburg terecht (1969-1972).
Dit was een hele verademing, zeker na de strenge Frater Maristen in Gelderland.
Er waren net drie nieuwe paviljoenen gebouwd voor de oudste groepen, met zeker voor die tijd best heel luxe voorzieningen. De eetzaal bleef echter in het oude hoofdgebouw. Ook werd er een overdekt zwembad en een nieuwe sporthal gebouwd en er waren meerdere voetbalvelden op het 36ha groot terrein. Zo kon ik als sportfanaat mijn energie goed kwijt in meerdere sportdisciplines.
Het "regime" was inderdaad vrij soepel en eigentijds. Zo hoefden wij niet meer elke ochtend naar de kerk en als je het weekend niet weg kon, mocht je zelf beslissen of je zaterdagavond óf zondagmorgen naar de mis ging. Dat was toen heel revolutionair. Ook werd er zelfs één of twee keer per jaar een dans-feestavond georganiseerd (inclusief bier!) met een meisjesinternaat uit Schijndel.
In het weekend mochten we 's avonds naar de stad of naar een feestje van je klasgenoten, al moest je wel bijtijds om 22-23 uur of zoiets weer "binnen" zijn.
De Broeders waren met de tijd meegegaan én hadden echt geen "plaat" voor hun hoofd!
Op TV waren de Europacup wedstrijden inderdaad ook heel apart.
Eerst 's middags de spanning of het wél of níet uitgezonden werd én daarna of we het wel of niet tot het einde mochten zien, want dat had weer met ons "goed" gedrag te maken......( wél eens misgegaan...)
Ikzelf zat op de HAVO op het Sint Joris Lyceum wat toen nog in de stad gevestigd was, Elzentlaan.
Hierdoor had je nog meer vrijheid en privileges ten opzichte van de andere jongens die de MULO volgden op het terrein. Dát bleef een jongensschool, terwijl het in de stad gemengd was én nog vrijere regels golden vergeleken "binnenshuis".
Zelf organiseerde ik ook verschillende competities binnen onze groep zoals schaken, dammen, biljarten, tafeltennis en stratego (!!),wie kent het nog???
De leiding kon dat heel goed waarderen, want zo hadden wij toch ook extra bezigheden tijdens de vele vrije uren.
Al met al kijk ik met héél veel plezier terug op deze 3 jaar Eikenburg!!!
Met óók veel dank aan de helaas al overleden Broeder Ton van Heugten, die mij altijd veel medewerking verleende en soms een oogje dichtkneep als ik niet alles volgens de regels of afspraken had gedaan.....
Gewoon een leuke, fijne en gezellige tijd gehad daar.
En na 9 en half jaar kostschool moest ik voor 16 maanden naar een andere "internaat", wat militaire dienst heette, maar dat was daarna helemaal een makkie na zo'n lange voorbereiding.......haha.
Thijs de Leeuw
Thijs de Leeuw bhic zei op 19 maart 2019 om 09:43
@ Ako: zoals je ziet is het mooie, gedetailleerde verhaal dat je mij stuurde, inmiddels geupload. Ik weet zeker dat dit ook bij andere oud-leerlingen weer allerlei herinneringen gaat oproepen. Enorm bedankt voor je bijdrage! De foto van jullie elftal ga ik nog in de tekst plaatsen.
Fried van Kemenade zei op 19 maart 2019 om 16:12
N.a.v. het verhaal van Ako Wisse het volgende. Broeder Ton van Heugten ( ook wel broeder Anselmus met zijn heiligennaam ) is ook mijn groepsbroeder geweest. Een groepsbroeder was verantwoordelijk voor een groep leerlingen buiten schooltijd. Je had ook broeders die een akte hadden en les gaven op de lagere school en op de MULO. Ik heb ook goede herinneringen aan broeder Ton van Heugten. Later is hij overste geworden. Ton kon goed met de kinderen omgaan en was een goede groepsbroeder. En inderdaad, als je je goed gedroeg kon er bij deze broeder altijd wel wat extra's af zoals bijvoorbeeld langer opblijven op een Europacupwedstrijd helemaal afkijken.
Klaasje zei op 19 maart 2019 om 22:48
Fried, allemaal leuk en aardig, maar ook hier was al sprake van pedofilie.
Met tientallen slapen in 1 grote ruimte en de broeder die moest waken, haalde bijna elke nacht dezelfde jongen van zijn bed en moest naar zijn kamertje komen. Zeer zeker niet om te bidden.
Ako Wisse zei op 20 maart 2019 om 00:58
Beste Klaasje,
Dit vind ik wel een beetje een stoot onder de gordel wat je nu stelt!!!
Ik weet niet welke jaren of groep óf überhaupt op Eikenburg heb gezeten, máár ik durf het wel héél hard te zeggen dat ik in die drie jaar daar nóóit zoiets meegemaakt heb én zelfs óók niet in de zes en een half jaar eerder op de andere internaten waar ik gezeten heb!!!
Weliswaar heb ik alleen in Amersfoort op een zaal geslapen met ca 60-80 jongens met open boxen van 10 personen, maar verder altijd een eigen kamer gehad.
Er zal misschien wel bij een enkeling iets fout of mis zijn gegaan, maar ik heb er nooit iets van gezien of ervan meegekregen.
Maar het was zéér zeker geen schering en inslag of waar we bang voor hoefden te zijn dat zoiets ons zou kunnen overkomen!!!
Ik zal zeker de laatste zijn die pedofilie in zo'n gemeenschap ontkent, maar vergeet aub ook niet wat tegenwoordig ook bij veel sportclubs tegenwoordig óók naar buiten komt over trainers/begeleidsters óf wat in het gewone leven tussen familieleden óók helaas vak gebeurt .....
Lees de krant maar regelmatig.
Daarom vind ik je opmerking héél erg ongenuanceerd én niet onderbouwd.
Probeer eerst positief te kijken wat deze mensen met goede bedoelingen hebben gedaan, vooral voor onze opvoeding/scholing ipv de de enkeling die de fout in is gegaan aan het kruis te nagelen.
Pedofilie komt helaas in alle groepen van onze samenleving voor én ik kan alleen maar hopen voor je dat je met zoiets nóóit privé mee te maken krijgt. Want dan weet je pas of misschien snap je dan wel beter wie je als groep óf mens beschuldigd van zoiets.
Wie de eerste steen werpt......
Of vertel iets méér over je ervaringen aldaar.....




Fried van Kemenade zei op 20 maart 2019 om 06:59
Ik kan me volledig vinden in de reactie van Ako Wisse. De verhalen zijn t.a.v. pedofilie zijn mij ook bekend, maar ik zelf heb 6 jaar op Eikenburg gezeten en nooit in die richting iets meegemaakt . Daarmee ontken ik niet dat er niet ooit iets gebeurd zal zijn , maar zoals Ako Wisse terecht stelt kun je daarmee niet alle broeders over een kam scheren.
Thijs de Leeuw
Thijs de Leeuw bhic zei op 20 maart 2019 om 09:29
@Klaasje: gelukkig is er de afgelopen tijd veel meer aandacht gekomen voor alle vormen van geestelijk en seksueel misbruik. Het is gewoon een grote schande dat dit is gebeurd, op welk internaat dan ook. Tegelijkertijd kan ik me voorstellen dat het even schrikken is voor oud-leerlingen zoals Fried en Ako, die er natuurlijk ook niets aan kunnen doen dat zij het internaat hebben ervaren, zoals zij dat hier beschrijven. Wat wij een van de opvallendste dingen vinden aan alle reacties op de internatenkaart, is hoe sterk al die herinneringen verschillen. Echt als dag en nacht. Zelfs onder leerlingen die in dezelfde klas zaten. Het is goed, denk ik dan, dat al die herinneringen op deze site naast elkaar kunnen bestaan. Samen geven ze dan een beeld van hoe het er op een internaat aan toe ging… Ook de negatieve herinneringen moeten (ook hier!) gehoord te worden.
Jeroen Simons zei op 20 maart 2019 om 19:50
Ik zat vanaf 1973 op de MAVO van Eikenburg. Ik was van buiten, dus niet op het pensionaat. Wij kregen les van de broeders en van een zuster. Wij waren een nogal lastige klas. Er was een broeder geschiedenis die daar wel raad mee wist. Klieren was de les stoppen, de overgebleven lestijd was leertijd en de keer erop volgde een schoolonderzoek (toets die meetelt). Dikke onvoldoendes natuurlijk. Wij zaten daardoor zelf op onze blaren. Na drie keer was het klieren afgelopen en was er wederzijds respect ontstaan. Ik vergeet nooit dat de broeder daarna ontroerd vertelde over zijn ervaringen en ontberingen in een jappenkamp en dat we allemaal tot tranen aan toe geroerd waren. Gevoel en passie voor geschiedenis is mij altijd bijgebleven.
Marilou Nillesen
Marilou Nillesen bhic zei op 20 maart 2019 om 20:23
Indrukwekkend wat je beschrijft, Jeroen. Dat zo'n strenge broeder uiteindelijk een een dergelijk persoonlijk verhaal met jullie deelt, en dat dat dan zo'n impact heeft - ook op een lastige klas. Daaruit spreekt een enorme kracht.

Wat mooi dat je dat hier in herinnering brengt, dank daarvoor.
Rinie zei op 12 mei 2019 om 16:01
Jeroen Simons, dar was vast broeder Chrysolius. Die ben ik omtrent 1995 nog eens tegengekomen bij de Sligro in Eindhoven. Hij wist me toen te vertellen dat broeder van Hooft, bijgenaamd de tast of de bloemkool, de avond ervoor was overleden.

Ik heb er gezeten van 66 tot 70. We sliepen indertijd op slaapzalen. Natuurlijk wisten we niets van de pedofilie, ook omdat we niet wisten wat dat was. Ik herinner me het plotse vertrek van een broeder nadat ouders hadden ingegrepen. En ook herken ik het bekend geworden verhaal van een leerling die daadwerkelijk misbruikt was. Maar zelf heb ik niets aan den lijve ervaren. Ik heb er geen slechte tijd gehad. Natuurlijk was je liever thuis in je eigen vertrouwde omgeving. Maar het heeft zeker wel bijgedragen tot mijn persoonlijke ontwikkeling als zelfstandig individu. En als ik er dan een trauma aan over zou hebben moeten houden dan is dat aan sporten. Wat was ik blij als het regende of te koud was en we lekker in de recreatiezaal onze gang konden gaan bij de radio of met een boek.
Jeroen Simons zei op 12 mei 2019 om 17:23
@Rinie: dat was hem inderdaad.
Ako Wisse zei op 12 mei 2019 om 19:45
Beste Rinie,
Leuke bijdrage.
Hem kan ik helaas niet meer herinneren of hij zat bij de lagere groepen.
Maar het zij zo.
Met de rest van je verhaal ben ik helemaal mee eens, op het sporten na dan.......
Je werd op Eikenburg inderdaad een stuk zelfstandiger en volwassenener, omdat je zonder ruggesteun van je ouders toch zelf je eigen weg in een groep moest zoeken/kunnen vinden.
Dát was niet voor iedereen even eenvoudig/gemakkelijk, want binnen de groep ontstond altijd een soort natuurlijke rangorde naargelang je kwaliteiten. Helaas had dat ook met sport te maken.....
Zoals ik het goed begrijp was je daar géén ster in, maar ondanks dat heeft het je niet belet om je eigen toch goed te kunnen redden.
Ik was toevallig het tegenovergestelde.
Kon alle sporten goed, vooral voetballen. Bij mij was het écht balen als door slecht weer iets werd afgelast.......haha.
Maar ik ben echt blij voor je, dat jij óók goede én positieve herinneringen hebt aan je verblijf van vier jaar op Eikenburg.
Voor mij óók idem dito!!!!!
Leo van den Bosch zei op 22 april 2020 om 00:00
Voor mij was de begin jaren '60 + 4 jaar bedoeld, zoals mijn vader dat bedacht had; " om te leren - leren...." Net je 10jaar beleefd in Rotterdam en dan naar Eindhoven was net als of je in het buitenland kwam. Ver van huis ( 105km.) - dialect - strenge regels, maar wonder boven wonder 4 jaar lang plezier gehad. Wel van alles "verzonnen" om bepaalde gewoontes te omzeilen, zoals o.a voetballen. Gelukkig had een broeder een hond ( Rex) die ik dan in het (nog steeds mooie bos) mocht gaan uit laten. EN OOK eten mocht geven wat inhield dat ik eerst zelf het nodige uit de gamellen van het eten van de broeders ging scheppen en met bruin brood stiekum achter een gamel waar de aardappelen in werden gekookt eerst even ging "" keuren "" of dat ook voor Rex wel lekker genoeg was.......Ook met de bakfiets oude kranten ophalen was een vlucht tegen het sporten. Kapitein Zeppos kijken in de weekiende welke niet naar huis mocht (vanwege teveel onvoldoendes die week) was geen straf. HEEL goed contact had ik evenals de tientallen jaren daarna (elk jaar op weg naar huis van vakantie) met Ton van Heugten en daarvoor met Broeder van de Ven. Bezoek nog steeds elk jaar hun graf. Verzamel nu al wat jaren alles van en over Eikenburg vooral op het gebied van (heel) oude ansichtkaarten - foto's enz. Mocht, nu al weer lang geleden mee helpen een reunië te organiseren wat een heel groot succes was met bekende gezichten en heel veel medewerking van Ton van Heugten toen. Heb wel de wens dat dit nog eens op poten gezet kan worden, want de jaren gaan tellen.
Thijs de Leeuw
Thijs de Leeuw bhic zei op 22 april 2020 om 11:13
@Leo: bedankt voor het reageren en welkom. Een hele tocht die je op zo'n jonge leeftijd hebt afgelegd. Daar heb ik wel over gelezen, dat er van boven de Moerdijk zo veel kinderen naar het zuiden werden gestuurd voor zo'n internaatopvoeding. Mooie anekdotes over het omzeilen van het sporten : ) Waren er nog meer buitenschoolse activiteiten of bepaalde vakken waar je met plezier op terugblikt?

Over de foto's: mocht je er een paar met ons willen delen dan kun je ze sturen naar info@bhic.nl, we plaatsen ze graag op deze pagina als je wilt.

En wat mooi dat je (alweer) een reünie wilt organiseren, als we kunnen helpen door contacten te leggen achter de schermen dan geef maar een seintje. Als het zover komt dan plaats ook zeker hier een bericht. Daar is dit platform immers (ook) voor.
Hartelijke groet,
Anita Mocking zei op 16 juli 2020 om 22:05
Kan er iemand zich broeder Stooker herinneren? Dat was mijn oom. Helaas in 2008 overleden. Een broeder met veel humor en rijke fantasie. Zou leuk zijn om daar iets van te horen. Anita Mocking - Stooker
Leo van den Bosch zei op 16 juli 2020 om 23:31
Wat BLIJFT dit toch een bijzondere mogelijkheid om ieder zijn beleefde momenten uit lang vervlogen tijden te herleven cq. aanvullen en ieders wetenswaardigheden te mogen zien. Nog steeds bezoek ik ieder !! jaar wat uurtjes mijn ! Eikenburg en verzamel alles wat er op dit gebied te verkrijgen valt. Voor mij, toch wel als verzamelaar iets bijzonders op de kop te hebben getikt is het volgende: een ansichtkaart uit "16 juni 1901 " !! van Pensionaat Eikenburg gericht AAN: Juffr: Jeanne van Heugten Kalverstraat 65 - 67 Amsterdam. Totaal geen idee of dit toen al familie van Ton was, maar wel erg toevallig cq. en bijzonder. Heb Ton heel veel jaren gelukkig mogen ontmoeten nadat ik werkzaam was ( na de jaren '70) en als HEEL bijzonder mens te hebben mogen meemaken ZOLANG. Veel succes met dit alles wat jullie doen EN ! DANK + vr. groeten uit nog steeds Rotterdam, Leo.





Mariët Bruggeman
Mariët Bruggeman bhic zei op 17 juli 2020 om 14:08
Bedankt voor je zeer mooie compliment Leo, voor zowel mijn collega's die aan deze 'internatenkaart' meewerken, als aan alle personen die hier met hun herinneringen aan bijdragen.
Mocht je trouwens een scan van de ansichtkaart aan ons opsturen, dan kunnen we die altijd bij je reactie plaatsen.
Stefan N zei op 17 juli 2020 om 18:24
In het Eindhovens Dagblad is eerder een uitgebreid artikel verschenen over het sexueel misbruik van jongens op Eikenburg in de jaren '50 t/m '70. Slachtoffers zullen zich op dit forum niet met naam en toenaam bekend maken. Een persoon uit mijn directe omgeving kwam ruim 30 jaar later met zijn verhaal binnen zijn eigen kring naar buiten. Inmiddels is dit 20 jaar geleden.
Mariët Bruggeman
Mariët Bruggeman bhic zei op 20 juli 2020 om 09:07
Bedankt voor je toevoeging Stefan, er is inderdaad de afgelopen jaren veel geschreven over het misbruik in dit soort internaten. Ook op dit forum worden zowel positieve als negatieve herinneringen geplaatst over verblijven in de internaten. Begrijpelijk dat mensen er alleen in eigen kring of helemaal niet over willen praten, maar er zijn ook mensen bij wie het toch een soort opluchting biedt om er met lotgenoten over te praten.
Joop Geevers zei op 3 september 2020 om 15:22
Een geheel ander Internaat-verhaal is het navolgende.

Henri, enige zoon van een ondernemer uit Schijndel, waar mijn roots liggen, mocht niet naar het Internaat van de Abdij van Berne zoals vele van zijn vrienden.
Maar moest naar Eikenburg in Eindhoven.
Daar maakte hij kennis met de verzorging van zwakzinnigen (Eckart) en stapte tenslotte over als Broeder van Liefde ! Na het behalen van daartoe dienende diploma's werd Henri uiteindelijk benoemd in Belgie.
Waar hij levenslang de leiding kreeg van een tehuis met sterk-zwakzinnigen.
Om sterkte te verkrijgen ging hij iedere ochtend vroeg naar de Mis.
Mick van Gerwen
Mick van Gerwen bhic zei op 3 september 2020 om 15:50
Hallo Joop. Een mooi internaatverhaal inderdaad. Kende je Henri ook uit Schijndel of heb je zijn verhaal uit tweede hand?
Joop Geevers zei op 3 september 2020 om 21:15
Nogal wantrouwig Nick. Kijk eerst maar eens naar mijn Brabantse familieboeken-collectie bij Frans in de Bieb.
Het is ook GEEN REACTIE ! Joop.-
Mick van Gerwen
Mick van Gerwen bhic zei op 7 september 2020 om 08:27
Hallo Joop, Sorry als mijn reactie wantrouwend overkomt. Dat was niet mijn bedoeling. Ik vroeg me gewoon af of je de beste man gekend hebt of zijn verhaal op een andere manier te weten bent gekomen.
Maradrie53 zei op 22 oktober 2020 om 18:37
Ik vind het fijn dat in deze beschrijvingen van oud leerlingen het goede maar ook het kwade hieruit naar voren komt.
Helaas zijn er leerlingen die van de school zijn weggegaan met een trauma
voor heel hun leven.
Het rare, en dat is niet alleen in Eikenburg, maar ook in Limburg dit stilzwijgen werd toegestaan.
Monsigneur Zwijssen was niet voor niets plotseling naar de (noorderzon)
vertrokken.
Hoe kunnen mensen die alleen voor God leven , met deze misselijke levens wijze leven
Ik zelf heb niet op de school gezeten, maar genoeg verhalen gelezen bij de commentaren bij de foto`s op Eindhoven-in- beeld. De Oude wel te verstaan.
Groetjes Ad Thijssen
Jeroen zei op 22 oktober 2020 om 20:05
Ik denk dat het goed is om de verhalen hier op deze site persoonlijk te houden. En alleen te berichten over belevenissen als ervaringen. (Dus zonder meningen, oordelen).
Leo van den Bosch zei op 22 oktober 2020 om 23:50
Natuurlijk mag een ieder zijn ervaringen verwoorden wat hen nog steeds schijnt bezig te houden en niet achter kan cq. wil laten. Mag daar over geen mening geven, maar heb wel ! in mijn gelukkig lange leven geleerd "" allereerst "" te kunnen kijken naar de positieve elementen van 'n periode en te proberen over bepaalde eventuele "struikelblokken" na zo'n lange tijd over heen te stappen en te kijken naar de positieve kanten van het verhaal. Het weegschaaltje wat ik vaak gebruik in het leven blijft in heel erg veel zaken positief nog steeds naar de "plus" kant doorbuigen. Ga binnenkort (ondanks alle toestanden en aangepast) weer met een klein clubje oudgediende een rondritje op Eikenburg doorbrengen en herinneringen ophalen. 'T zou wel heel leuk zijn als nog iets meer luitjes uit de tijd van de jaren '60 + reageren op deze geweldige vorm van "nostalgie"..........!
Ad thijssen zei op 24 oktober 2020 om 10:40
Helaas heb ik in mijn bericht van 22-10-2020 een fout gemaakt.
De Bisschop is, Joannes Gijsen.
Ik denk dat je ervaringen en meningen niet kunt of mag verbergen.
Iets naar buiten brengen is niet verkeerd.
Het tegenover gestelde is in de doofpot stoppen.
Groetjes Ad Thijssen
Mick van Gerwen
Mick van Gerwen bhic zei op 26 oktober 2020 om 09:30
Op deze site is inderdaad ruimte voor zowel herinneringen en ervaringen als meningen, mits deze meningen niet te beledigend/aanstootgevend zijn uiteraard. Dat lijkt hier niet het geval, dus deel vooral je mening zou ik zeggen.
Peter Koning zei op 30 november 2020 om 15:48
Heb één jaar Eikenburg gedaan. 6e klas bij broeder Zwietbertus (swiebertje) Er waren toe 2 6e klassen. Ik zat toen in dezelfde groep als Leo v.d Bosch. Zeker als je verteld dat je uit Rotterdam komt is dat heel herkenbaar voor mij. Na Eikenburg ben ik naar het juvenaat gegaan van dezelfde broeders in Etten - Leur. Ben daar onlangs nog een geweest maar daar is van de gebouwen weinig of niets meer over. Zou graag nog eens een reünie van Eikenburg meemaken.
Leo van den Bosch zei op 30 november 2020 om 16:17
Als beetje soort nieuws, ben ik al wat voorbereidingen aan het treffen om ondanks de terechte regels qua samenkomst toch na goedkeuring van desbetreffende op Eikenburg met wat klasgenoten (op wat afstand & mondkapje) op een dag welke een ieder kan, samen te komen op Eikenburg. Contact heb ik alvast met Arnaud Gerlach - Wim van Bakel - Henk Plaat - Jan(tje !) Hoogers en Jos Dirks. Mijn bedoeling is dan, indien iedereen accoord het geheel daar weer eens te bekijken en zien wat mogelijk is van binnen nog eens terug te zien. Zouden we het geluk mogen beleven dat van de Valk aan de overkant te betreden is gaan we daar, eveneens op gepaste afstand lunchen. Wanneer en hoe is dus nu nog moeilijk voor te bereiden, maar wat in het vat zit ( Achelse Kluis !) ..............juist. Een ieder een gezellige decembermaand met mijn vr. groeten, Leo van den Bosch.
Thijs de Leeuw
Thijs de Leeuw bhic zei op 7 december 2020 om 11:34
Mooi initiatief Leo, zo'n reünie. Veel succes met de voorbereidingen en hopelijk is er gauw weer de ruimte voor.
Mochten we bij kunnen helpen door bijv. achter de schermen contact te leggen dan geef zeker een seintje, via internaten@bhic.nl of info@bhic.nl (o.v.v. pensionaat Eikenburg) dan pak ik het op.
Ad Broos zei op 29 augustus 2021 om 07:36
Ja, Ako Wisse,
Hij heeft niet bij mij in de groep gezeten, maar als ik weekenddienst had, heb ik aan “die lui” van Bijbeek goede herinneringen.
Ja, ik probeerde zoveel mogelijk aan sport te doen op Schoonbeek en ik denk dat dit gewaardeerd werd.
Eikenburg is veranderd. Gelukkig dat de gebouwen allemaal een sociale functie hebben en Ako; ik zou je nog wel eens willen ontmoeten.
“Effe bijpraten.” Het lijkt mij heel gezellig. Ik heb nog wel met meer oud-leerlingen contact zo nu en dan. Ik ben nu 77 en sport kijken is nog steeds een mooie activiteit.
Ik kan hier eigenlijk geen mailadres of telefoonnummer vermelden, maar ik maak een uitzondering. 06 1986 30 14.
Ako, ik ben benieuwd en het gaat je goed kerel!

ad broos
Ik woon in Uden
Thijs de Leeuw
Thijs de Leeuw bhic zei op 29 augustus 2021 om 15:37
Dank voor je bericht Ad. Voor de zekerheid heb ik Ako zojuist ook gemaild, om door te geven dat je hebt gereageerd. Mocht het contact gelegd zijn, dan kunnen we het tel.nr. altijd weer verwijderen. En vertel hier nog eens verder over je verblijf op het internaat, als je wilt! Hartelijke groet,
Ad Broos zei op 29 augustus 2021 om 16:56
Ako stuurde juist een sms’je.
Ik heb van 1969 tot 1974 gewerkt als groepsleider op Schoonbeek met broeder Chrysolius als collega. Een fijne man, die streng doch rechtvaardig was.
Ik heb nooit iets bemerkt op Eikenburg van misbruik. Ik heb daar heel fijn werkt en ben gisteren nog met een oud collega van Eikenburg gaan kijken naar het huidige Landgoed Eikenburg.
Ik zou uren kunnen vetellen, maar het moet wel zin hebben.
Mochten jullie meer willen weten, laat het weten.
Succes!
Jeroen zei op 29 augustus 2021 om 19:58
Beste Ad, gaf je ook les? Frans op de MAVO? Of op het Joris?
Ad Broos zei op 29 augustus 2021 om 20:24
Helaas voor jou Jeroen, maar ik gaf geen les, Frans op de MAVO.
Ik was groepsleider, waarbij studiebegeleiding aan bod kwam, vrije tijdsbesteding wat veelal sport was en verder deed ik wat huishoudelijke klussen in de groep.
Sport voorbereiden, droppings organiseren en zoveel mogelijk activiteiten met organisaties van buiten. Personeel Ziekenhuis Aalsterweg, Politie en dergelijke werden door ons uitgenodigd voor o.a. zaalvoetbal bijvoorbeeld.
Thijs de Leeuw
Thijs de Leeuw bhic zei op 30 augustus 2021 om 07:59
@Ad: meer verhalen zijn altijd welkom. Wij vinden het in ieder geval belangrijk dat juist die persoonlijke verhalen nu verzameld en bewaard worden. Die geven toch vaak unieke inkijkjes in het dagelijkse leven op kostscholen. Ook zijn wij daarbij nog altijd op zoek naar foto's. Kan allemaal naar info@bhic.nl o.v.v. internaat Eikenburg worden verzonden. En reageren kan hier uiteraard ook.
Hartelijke groet,
Ad Broos zei op 30 augustus 2021 om 08:36
Ik heb nog foto’s van de groepen uit Schoonbeek. Er is nog een oud-leerling, die in Thailand woont en die zal ik eens vragen.
Hij is actief in het opsporen van oud-leerlingen.
Ik zal binnenkort nog wat verhaaltjes schrijven over mijn ervaringen, maar ik zing als eerste tenor bij Viva la Musica, opera, operette en musical en volgend jaar 50 jaar bestaan en dat wil zeggen, nu alles instuderen en oefenen.
Ik ga er zeker een keer voor zitten, want ik had de laatste jaren daar een hond, een boxer, Cedo genaamd en zie zat in het hok naast de timmerwinkel van Dries de timmerman. Hij was van familie van een van de broeders, zijn naam weet ik niet meer, maar familie van, van de Ende.
Wordt vervolgd.
Ad Broos zei op 30 augustus 2021 om 11:35
Ik begon als groepsleider op Schoonbeek. Ik had in Tilburg een vroeger patronaat omgekeerd tot een wat actuelere naam: Trap op!
Ik werd als 12 jarige al spoedig gevraagd om assistent groepsleider te worden en later werd ik hoofdleider op een geruisloze manier.
Ik wilde geen kantoormanneke blijven en solliciteerde op een vacature bij Internaat Eikenburg.
Ik kreeg een gesprek met broeder Maasen, die ik kende als broeder van de lagere school aan de Zouavenlaan in Tilburg bij de schoolvoetbaltournooien. Ik werd aangenomen en kwam op Schoonbeek. Ik was 25 jaar en tien jaar ouder dan de leerlingen, die in de groep zaten. Ik moest wel erg wennen.
Er waren in mijn visie nogal strenge regels en achteraf heb ik die ook wel begrepen. Geen lang haar, geen spijkerbroek, men mocht niet buiten het terrein komen, allemaal van die regels, waarmee je hoopte, dat iedereen zich daar aan hield.
Ik was o.a. medeverantwoordelijk voor het welzijn en dus veiligheid van de leerlingen en dat was geen kleinigheid. Ik weet helaas door ervaring, hoe slecht het kan aflopen. Nog elke dag denk ik aan die twee jongens, die los van elkaar, dodelijk zijn verongelukt.
Maar toen bedacht ik: als je niet van binnen naar buiten mag, dan laten we buiten naar binnen komen en gingen we met bijv. sporten het ziekenhuis St. Jozeph en de politie uitnodigen voor sportwedstrijden.
Lang haar mocht niet, dus ik liet mijn haar geleidelijk staan en kijken, wat men er van zou zeggen van hoger hand. Geen spijkerbroek, omdat die vroeger het meubilair, de zittingen van stoelen en banken stuk maakten. De spijkerbroeken gingen met de tijd mee en de broeders liepen een beetje achter denk ik.
Ik heb op deze manier getracht, wat leven in de brouwerij te brengen.
Wordt vervolgd.

Ad Broos zei op 31 augustus 2021 om 13:53
Na de gewenningsperiode kreeg ik ook wat meer kijk op het internaat.
Ik had een prima werkverhouding met mijn collega Broeder Chrysolius en hij gaf les aan de Mavo en ik wilde nog graag een opleiding doe, om me wat te bekwamen als groepsleider. Ik voer meestal op mijn instinkt.
Broeder Chrysolius vond het prettig dat ik op Schoonbeek tijdens zijn lesuren aan de Mavo de zaken waar nam en dat waardeerde hij dan weer, door geen bezwaar te hebben om een HBO opleiding bij de Sociale Academie Markendaal te gaan volgen. Elke dinsdagavond kwam ik dan vanuit de richting Breda rond 17.30 op Eikenburg aan en had dan gelijk de eetzaal voor de warme hap van 40 jongens.
Dat was dikwijls best wel spannend en leuk, want aan de andere kant van de schuifwand, grotendeels glas, zat Bijbeek dan te eten en regelmatig met hilarische toestanden. Na het eten weer naarde studie tot 20.00 uur en voor sporters ging ikdan meestal naar de sporthal van Eikenburg.
De beheerder, de heer van Rossum zei dan tegen mij: “Meneer Broos, u weet dat na u de heren doktoren komen tennissen en zo u zo goed willen zijn op tijd op te houden, want ik moet de netten nog ophangen.
Wij als Schoonbeek hadden een eigen kleedkamer bij de sporthal en sommige leerlingen vroegen dan vooraf al aan mij, of de heer van Rossum mij al gesproken had. Met een lach wist iedereen al, dat het zo was.
Na het sporten douchen en om 21.30 uur bedtijd.
Wanneer er in de nacht boksen was op tv, Cassius Clay of Mike Tyzer, dan handdoeken aan de buitenknop van de kamerdeur hangen en ik ging er op tijd uit, ging hun zachtjes wekken en keken we beneden de hele bokswedstrijd af.
Zachtjes weer naar boven en ‘s morgens gewone tijd eruit.
Het gebeurde alleen op Schoonbeek.
Broeder Chrysolius begreep het en dat zijn dan de krenten in de pap voor de jongens.
Ik heb in de vijf jaar dat ik op Eikenburg als groepsleider maar twee keer problemen gehad door buitengewone gedragsproblemen.
Volgens de directie van Eikenburg, waren het allemaal gewonen normale jongens, die geen problemen kenden. Dat kon er bij mij niet in,
want jongens 14-15-16 jaar geen problemen hebbende, nee, dat zou wonderbaarlijk zijn.
Juist op die leeftijd hadden ze meer nodig dan eten en drinken.
Ze waren minstens 5 dagen van huis als ze met weekend gingen en soms waren ze weken op Eikenburg. Ondanks dat ik als 25 jarige als groepsleider begon, vond ik, dat ik mogelijk de functie van de ouders moest kunnen waarnemen, indien nodig. Ik stond door mijn leeftijd dichtbij hun en ‘s avonds als iedereen te bed lag, zaten broeder Chrysolius TV te kijken en de actuele zaken namen we dan even door.
Wordt vervolgd.
Fried Van kemenade zei op 31 augustus 2021 om 16:44
Leuke verhalen Ad. Broeder Crysolius heb ik ook nog gehad. Hij gaf ons ook typeles. Een strenge maar ook rechtvaardige leraar. Wat ik me afvroeg.... In welke tijd ben jij daar groepsleider geweest.
Ad Broos zei op 31 augustus 2021 om 17:05
Dag Fried,

Ik ben daar groepsleider geweest van 1969 tot met 1974.
Ik ken je niet, maar ik ken wel een Fried; broeder Fried van de Kruis van Voorbeek, die samen met Gerrit Mollen de groep draaide.
Op Bijbeek was dat broeder Ton van Heugten, in eerste instantie met Karel Lindner en daarna Jo Keyzers.
Ja, in het VERVOLG vertel ik nog wel meer over broeder Chrysolius, een fijne man, die zoals jij ook zegt en ik eerder vermelde: streng doch rechtvaardig. Ook hij was een gewoon mens, die heel veel mensenkennis had.
Hij had in het Jappen-kamp gezeten, maar heeft daar tegenover mij nooit iets verteld en ik heb nooit iets gevraagd, om hem niet te kwetsen. Ik zou dat nu wel doen, maar we praten toen over 1969-1974.
Eigenlijk was ik ook nog een oliebol in die tijd.
Fried, leuk dat je gereageerd hebt en succes in het leven!

ad
Antoine Plasier zei op 31 augustus 2021 om 17:29
Mooi dat Ad Broos mij een oud-leerling noemt want inderdaad, nu woon ik al bijna 10 jaar in Thailand, maar van augustus 1971 tot juli 1973 heb ik een geweldige tijd beleefd op Eikenburg. Twee jaar hetzelfde paviljoen Schoonbeek met broeder Chrysolius (Jan van de Ven) en Ad Broos als groepsleiders.
De roerige jaren ’60 waren voorbij en zoals eerder door oud-leerlingen aangegeven waren de regels niet meer zo streng als de broeders voorheen jarenlang hadden gepraktiseerd.
Zeker, ik bezocht ook de andere paviljoens, Leemhoef, Pannershoef, Voorbeek en Bijbeek, maar het leukst was het toch op Schoonbeek. Broeder Chrysolius was quasi streng, maar rechtvaardig en had absoluut gevoel voor humor. Niet dat ik mij herinner dat er vervelende dingen gebeurden, maar met groepen van zo’n 40 jongens was het niet elke dag con amore. Chrysolius kon zulke zaken dan meestal met de nodig takt en genoemde humor oplossen.

Ad Broos gaf het zelf al aan, hij was in die tijd een jonge groepsleider die positief rebels kon zijn. Wars van en dwars door de voorschriften organiseerde hij allerlei activiteiten waaraan bijna alle jongens deelnamen. Nachtelijke droppingen, in een gesloten vrachtauto naar Bergeijk en maar zien dat je weer terug kon komen, alles wat maar met sport had te maken, maar ook een kenniskwis waaraan iedereen fanatiek deelnam. Ik kan me nu de vraag die ik miste nog herinneren waardoor ‘mijn’ groep niet eerste maar tweede werd.

Afkomstig uit Zuid-Limburg had ik het zo geregeld dat ik om de week een weekend naar huis ging en als PSV thuis speelde ik het weekend ‘overbleef’. Omdat ik VWO volgde, kon dat niet intern op Eikenburg, maar zat ik in de stad op het Augustinuanum. Makkelijk want daarmee had ik veel meer vrijheid dan de jongens die intern verbleven en omdat de kaartjes voor de wedstrijden van PSV op donderdag/vrijdag in de voorverkoop gingen kon ik voor één gulden per kaartje zoveel voorraad aanleggen als nodig. En uiteraard, diezelfde kaartjes kosten dan op Eikenburg twee gulden, mijn moeite moest toch worden beloond nietwaar.

Terug naar Chrysolius; als het maar even kon werd er een potje Rikken georganiseerd, een kaartspel waaraan hij zo ongeveer verslaafd was. Zelf ook een fervent kaartspeler was het dan ook makkelijk om hem te verleiden tot weer een ‘match van de eeuw’ en verdorie, òf hij was echt goed in spelen, òf hij was echt goed in vals spelen. Man, je kon gewoon niet van hem winnen !! hij glunderde gewoon na weer een prachtige overwinning.

Vorig jaar (2020) ben ik samen met Ad Broos een middag op bezoek geweest op Eikenburg. Zeker, na 50 jaar is er veel veranderd (en maar goed ook), maar het blijft een prachtig landgoed, goed onderhouden en vooral het kerkhof is indrukwekkend. Prachtige graven van al die broeders die er vaak een groot deel van hun leven hebben doorgebracht.
Nostalgie en nogmaals, een prachtige tijd met mooie herinneringen.

Ik heb nog de groepsfoto’s van genoemde jaren 1971-1972 en 1972-1973 (Schoonbeek) en ben op zoek naar nog een aantal namen van jongens die hierop staan. Stel het dan ook zeer op prijs om indien mogelijk in contact te komen met diegenen die genoemde jaren op Schoonbeek hebben gezeten om de namenlijsten te completeren.
Ad Broos zei op 31 augustus 2021 om 18:08
Dag Antoine,

Leuk om te lezen, hoe jij Schoonbeek (Eikenburg) hebt beleefd. Je verhaal geeft een stuk sfeer weer, die ik helemaal herken.
Bedankt!

Ad
Fried Van kemenade zei op 31 augustus 2021 om 18:24
Hallo Ad en Antoine. Ik heb op Eikenburg gezeten van 1961 tot 1967. Een wel iets strengere tijd zoals ik beschreven heb in mijn eerdere berichten op deze site. Broeder Ton van Heugten heette toen nog met zijn heiligen aam broeder Anselmus. Hij was mijn groepsbroeder. Een fijne mens met oog voor zijn leerlingen. En ja... Als we ooit zeiden tegen broeder Crysolius dat we honger hadden zei hij altijd... Jullie hebben trek en weten niet wat honger is. Hij refereerde dan aan zijn tijd in het Jappenkamp. Zoals ik nu lees is het dus na mijn tijd nog moderner geworden op Eikenburg, hoewel in mijn tijd de sixties ook doordrongen op Eikenburg. Ik ga nog wel eens kijken naar fc Eindhoven. Stadion tegenover Eikenburg. Als ik op tijd ben loop ik nog wel eens over het landgoed van Eikenburg en de veelal mooie herinneringen borrelen vanzelf weer op.
Ad Broos zei op 31 augustus 2021 om 18:59
Dag Fried,

Ja, dat denk ik wel, dat de mooie herinneringen opborrelen, maar toch is er veel veranderd. Je zou voor de aardigheid ook eens naar de sporthal moeten gaan kijken. Voor mij was dat een ware metamorphose.
Er staat tegenover Landgoed Eikenburg ook een geweldige sporthal. Dan is de sporthal op Eikenburg een gymzaal.
Broeder Maassen was een fan van Eindhoven en Jo Selten was en is nog steeds een PSV-er.
Zou er nog een keer een reünie komen? We wachten af.
Succes en geniet van het bezoek!

ad
Ako Wisse zei op 31 augustus 2021 om 20:39
Heb met Ad vanavond voor volgende week afgesproken om hem na ca 50 jaar!!! weer persoonlijk bij hem thuis in Uden te ontmoeten. Best spannend, want ons uiterlijk zal zeker enigszins veranderd zijn...
Dús wordt het een grote verrassing voor ons allebei.
Denk wel dat het een heel gezellig middag gaat worden na ons telefonisch gesprek.
PS. Vind het wel heel leuk dat er door Ad weer wat beleving over Eikenburg op deze pagina ontstaan is.
Ad Broos zei op 1 september 2021 om 09:02
Ja Ako, er is wel wat veranderd. Toen liet ik mijn haar groeien en nu ben ik blij, als er eentje te zien is. Dat is allemaal niet belangrijk. Je persoonlijkheid moet goed zijn en dat is belangrijk.
Ja, we gaan er een leuke middag van maken. Ik zal voor voldoende vocht zorgen, om de kelen te smeren.
Jij praat over weer wat beleving over Eikenburg. In mijn achterhoofd ben ik al bezig, om mogelijk eens iets te organiseren, wat oud-leerlingen de gelegenheid geeft, om nog een keer wat te doen aan die beleving.
Ik laat dat nog wat broeien en zodra ik een “ankerpunt” heb, dan gaan we los.
Ik heb inmiddels al weer een oud Eikenburger, die graag contact met me wil.
Goede dingen komen langzaam en “als je niet kunt voetballen, moet je scheidsrechter worden, die weten altijd precies, hoe het moet!”
Kortom wat je niet kunt, moet je niet doen.
Ja, dat gezegde van mij, ben je nooit vergeten, zei je.
Dat je dat onthouden hebt. Dat zijn nu kleine dingen in het leven, die blijkbaar toch iets hebben betekend.
Ako, tot volgende week!
Thijs de Leeuw
Thijs de Leeuw bhic zei op 2 september 2021 om 14:35
Helemaal mee eens Ako, goed om al deze nieuwe reacties te zien! Belangrijk dat al zulke verhalen bewaard blijven. En wat mooi dat jullie elkaar na al die jaren weer gaan ontmoeten. Alvast een prachtige middag gewenst.
Ad Broos zei op 2 september 2021 om 15:35
Als Broeder Chrysolius en ik ‘s avonds tv keken, dan wist ik van de jongens, dat het programma Open en Bloot op tv kwam en ze vroegen dan of ik ook keek.
Eerlijk, ik had er nog nooit van gehoord.
Ik zette de tv wel op die zender en jawel hoor: Barend Servet presenteerde het programma en wij keken gewoon. Enkele jongens wisten dan “geruisloos” boven door het raam mee te kijken. Ik wist dater jongens zouden kijken, maar deed alsof ik niets hoorde. Broeder Chrysolius zei toen tegen mij, dat er jongens boven door het raam stonden te kijken, maar had geen bezwaar. Hij begreep deze leeftijd en ik vond dat al heel wat. De dag daarop vroegen de kijkers, wat ik ervan vond.
Ja, dat was meer in de trant van, of ik het goed keurde. In die tijd was dat programma heel spraakmakend.

Broeder Chrysolius was een oprechte man en wij gingen ook zo nu en dan eens met ons tweetje een weekend weg. Slapen in een tent of bij kennissen van me en dat ging van België tot aan Noord Nederland.
In Drachten de auto total los gereden, want broeder Chrysolius die naast mij zat, had de krant wijd open gespreid en in de buurt van Drachten ging het fout. We waren op weg naar Harlingen. Ik moest linksaf slaan en een auto van Rijkswaterstaat, die van rechts kwam en die ik door de krant niet gezien had en heel veel apparatuur aan boord, klapte op ons en toen was het gebeurd. Het viel mee met de blessures, maar moesten toch naar het ziekenhuis in Drachten.
Met de apparatuur was het minder goed gesteld. Alles was achter uit de auto gevlogen en ik heb begrepen, dat daar voor een kapitaal stuk was gegaan.
Na dit incident werden we met een ANWB wagen, gekoppeld aan een aanhanger met de auto, naar Zuidlaren gebracht. Wij sliepen daar in het KMT, want die mensen kende ik toen ik daar in militaire dienst was geweest.
Het was de derde dinsdag van oktober en dus Zuidlaarder paardenmarkt. Die zijn we eerst gaan bezoeken en toen heerlijk gegeten in het KMT.
De volgende dag met dezelfde ANWB wagen met aanhanger naar Eindhoven gebracht, meteen naar garage Vermeulen, de citroengarage. Er zaten jongens van Vermeulen op Eikenburg.
Broeder Selten was gaan kijken naar het wrak, waar we eigenlijk ongeschonden uitgekomen waren. Prima verzekerd en met de nieuwe auto naar België, naar Hastière Lavaux. Ik heb een fijne tijd gehad op Eikenburg, onwetend dat er zaken waren gebeurd, die meer dan vreselijk waren. Dat heeft mij later zeer geschokt.
Wordt vervolgd.
Jeroen zei op 2 september 2021 om 18:11
Bijna goed, het was Citroen garage (Janus) Van der Meulen, op de Boschdijk in Woensel (volgens mij zit er inmiddels een Jumbo en een DHL ophaalpunt in het kort-historische pand).
Van der Meulen was een echte Citroen concessionaire uit merk-overtuiging (Citrofiel?) en had ook service-filialen In Stratum, Gestel en in Geldrop. Meneer Frans van de Meulen was de eigenaar en hij is destijds opgevolgd door zijn zoon Fons. Inmiddels is het bedrijf opgegaan in Driessen Auto Groep.
Ad Broos zei op 2 september 2021 om 20:02
Jeroen, je hebt helemaal gelijk! Ik had het berichtje verstuurd en dacht: verkeerd roos! Het is van der Meulen. Fons heb ik op Schoonbeek op de groep gehad.
Jeroen, ik hoop dat je mij kunt vergeven, want na bijna 50 jaar moet je erg diep graven in je geheugen en dus niet diep genoeg. Dat is een slechte beurt!
Mijn excuus.
Ik wilde het bij de volgende editie recht zetten, maar dat is dan hierbij gebeurd, neem ik aan.
Mijn oprechte dank Jeroen!
Ad Broos zei op 3 september 2021 om 20:00
Ja, in woonde in Harlingen en in 1997 belt een oud-leerling op, ik wil geen naam vermelden i.v.m. de privacy, met de vraag, of hij met mij een gesprek kon hebben.
Ik was zeer verrast uiteraard en hij was van harte welkom vanuit Eindhoven.
Ik denk een week of anderhalf later, dat hij op de motor met zijspan Harlingen binnen kwam. Eten en daarna koffie en toen kreeg ik een verhaal te horen, waarbij ik me afvroeg in eerste instantie, of het waar was wat ik hoorde. Ik zat midden in een scheidingen dan ben je niet op z’n best.
Hij kon zijn verhaal kwijt en ik heb veel geluisterd. Ik wist totaal niet, dat dit o.a. ook gebeurd was, toen ik op Schoonbeek werkte. Hij heeft bij mij in huis geslapen.
Ik was ontdaan en heb slecht geslapen met heel veel vragen.
De volgende ochtend zei hij, dat hij met mij een rit wilde maken in een zijspan van de motor. Hij had een tweede helm meegebracht. We hebben de Noord West hoek van Fryslan gereden en toen weer terug in Harlingen. Wat was er veel gebeurd in 16 uur! Het was in de zijspan wel lekker uitwaaien.
Na het eten ging hij weer terug naar Eindhoven. Ik bleef alleen achter en ik wist niet wat ik ervan moest geloven. Zou het echt waar zijn? Waarom heb ik daar niets van gemerkt? Hij had bij mijn in de groep gezeten en ik moest aannemen, dat het zo was. Ik had op Eikenburg een collega leren kennen en die heb ik toen gebeld.
Ik moest mijn verhaal kwijt. Ook hij had er nooit iets van gehoord of gemerkt en een paar jaar later maakten hij en ik een fietstocht door het Brabantse Land en ik moet geweldig naar het toilet. Ik wist een oud-leerling te wonen en ik snel naar het toilet. Toen ik terug kwam bij mijn collega en die oud-leerling zei mijn collega, dat ik eens moest horen. Ook die leerling, die bij mij in de groep had gezeten, was slachtoffer. Wij wensten hem sterkte en zeiden, dat hij altijd mocht bellen.
Wij fietsten terug al pratend over wat we gehoord hadden.

We hebben nog een tijd bij hem thuis zitten praten en ook, of we wat moesten doen. We wisten dat de eerder vernoemde oud-leerling actie had ondernomen en dat de oud-leerling tijdens de fietstocht dat zeker zou vernemen in de kranten.
Ik had zo’n fijne 5 jaar gehad op Eikenburg als groepsleider en nu voelde ik me zo teleurgesteld. Het was niet te geloven, maar het was dus echt gebeurd. Wij als leken, groepsleiders op Eikenburg, aten ook altijd destijds bij de broeders in de refter. Ik heb met de dader(s) aan tafel gezeten zo goed als zeker en daar had ik moeite mee. Ik had in mijn eerste 53 levensjaren al vreselijke dingen meegemaakt en nu dit. Ik heb later nog diverse keren in Brabant toen ik daar woonde, met de oud-leerling met motor en zijspan gesproken bij mij thuis. Ik heb nog een ritje tegoed.
Nu, 24 jaar later, heb ik alles wat kunnen relativeren, zonder afbreuk te doen aan wat er gebeurd was op Eikenburg, want ik kan heel moeilijk en wil dat ook niet, alle Broeders van Liefde erop aankijken.
Ik vergelijk dat met een schaal, vol met fruit en 3 vruchten zijn rot, maar de rest is prima, dat moet ik die drie rotten weg donderen en met smaak de niet aangetaste eten.
We mogen niet iedereen over een kam scheren.
Wordt vervolgd.
Ako Wisse zei op 6 september 2021 om 19:52
Ja dat was inderdaad garage Janus van der Meulen.
Janus heeft ook nog bij mij in de groep op Bijbeek gezeten. De jaren weet ik niet meer exact, maar wél ergens tussen 1969-1972.
Hij had een hele goede Citroën garage in Den Bosch én naar mijn weten óók een in Eindhoven.
Moet ca 1970 én 1990 geweest zijn.
Vanaf 1980 reed ik zelf een Citroën CX2400 Pallas en zodoende kwam ik hem toevallig weer in contact met hem.
Veel later gingen de zaken ineens niet meer zo goed en hij moest helaas alles verkopen. Daarna ben ik ook alle contact met hem kwijtgeraakt.
Leo van den Bosch zei op 6 september 2021 om 22:52
Ben mij bewust dat deze heel erg, leuke - boeiende - zinvolle en nostalgie rubriek niet helemaal bedoeld is als oproep indien men een mede (oud)leerling probeert op te sporen, maar probeer (met excuses) toch ook hier een oproep te doen of iemand mij iets van adres en of telf. nr. kan geven van Cees Franssen uit toen (1962) Vught. Ben natuurlijk blij met elke vorm van 'n tip. Bij voorbaat DANK voor 'n eventuele reactie & vr. groeten, Leo van den Bosch.
Ad Broos zei op 7 september 2021 om 16:16
Ako is geweest! Goed dat hij zijn identiteitsbewijs bij zich had, anders zou ik hem niet herkennen. Dat is trouwens weer wat overdreven, maar het was een hele gedaante-verwisseling. Niet qua zijn persoonlijkheid, het is nog steeds dezelfde Ako.
Het waren een paar prachtige uurtjes, waarin heel wat ter tafel is geweest. Het was heel fijn om na zoveel jaar even te brainstormen over het verleden.
De humor is ons beiden niet vreemd en het is zo’n andere situatie als toen ik groepsleider was en hij op Bijbeek verbleef. Toen was ik er alleen als ik weekenddienst had. In twee uur tijd hebben wij in het kort, ons verblijf op Eikenburg doorgelicht.
Ako, geweldig bedankt voor je komst en ik kom zeker een keer bij jou op bezoek, na afspraak en geniet van het leven kerel!
Blijf gezond en blijf je humor behouden! Humor is de zwemgordel op de rivier van het leven!
Adios
Thijs de Leeuw
Thijs de Leeuw bhic zei op 8 september 2021 om 08:00
Wat mooi zeg, om na al die jaren weer eens goed bij te praten! Bedankt Ad voor de update.
Ad Broos zei op 9 september 2021 om 08:36
Ja, in mijn tijd ging Schoonbeek eenmaal per jaar jaar Schijndel met de hele club om daar in contact te komen met een meisjesinternaat. Het was in mijn beleving iets raars. Ineens 40 jongens naar 40 meiden van 14/15 jaar. Och, het was niet ongezellig en in die tijd goed bedoeld, maar het voelde voor mij wat onnatuurlijk aan. Als groepsleider deed je overdag voorbereiden op sporten, een sportkwis elke week organiseren, groepen op school, die vrij waren opvangen, de was die de jongens hadden, sorteren en noteren en als die schoon terug kwam van de wasserij, alles weer sorteren en klaar leggen, zodat ieder het met naar zijn kamer kon nemen. ‘s Morgens kwam de werkster, om de algemene ruimtes schoon te maken. Toiletten, urinoirs en stofzuigen van de hele benedenverdieping en alle slaapkamers. Dat laatste werd niet elke dag gedaan, dat was geen doen, maar zodra hun geweest waren, kon je het paviljoen weer zien blinken.
Ik ging zo nu en dan ook even naar hun toe, voor een grap of grol en om ze wat aandacht te geven. Een paar jaar nadat ik groepsleider werd, kregen de leken een aparte ruimte om koffie te drinken. Ja, ik denk dat er broeders waren, die bezwaar hadden tegen het feit, dat wij altijd maar door dat kloostergebeuren ronddwaalden en toch min of meer het kloosterleven verstoorden.

De sporthal was er al in 1969 toen ik kwam en later is het zwembad gekomen. Ik heb geen idee wat men voor kostgeld moet betalen, maar het zal niet goedkoop zijn geweest. Ik had maar een doel: genieten van de resultaten van mijn werk t.b.v. de jongens die ik in mijn groep had. Ik voelde mij regelmatig, gezien mijn leeftijd, een van hun. Soms zat er minder dan 10 jaar verschil in.
We hadden jongens die zeer handvaardig waren en ik werd er door geïnspireerd, door wortels van bomen uit de grond te trekken, die een bepaalde vorm hadden.
Ik had bijv. een olifantenkop, die je door anders neer te zetten, ook een haai kon zijn. We hadden een jongen in de groep, die maakte boten en deed dat zeer vakkundig. Ik was zeker in handvaardigheid een onbenul.
Ik moest altijd naar Dries, de timmerman, die een werkplaats had in het bos, in de buurt waar de politie met hun honden trainden.
Naast Dries was er ook een schilder, die helaas doofstom was, maar samen hebben we veel gelachen. Hij kon met houtskool prachtige dingen ontwerpen. Hij heeft voor mij de omslag van mijn werkstuk aan de Sociale academie Markendaal ontworpen.
Ik had de laatste jaren een hond, een boxer en die zat ‘s nachts in een buitenhok, naast de timmerwinkel van Dries.

Ik heb in de tijd van Eikenburg kennis gemaakt met de Zonnebloem. Broeder van Heugten was de grote animator. Na het eerste Zonnebloemkamp werd ik hoofdbrancardier en soms draaide ik 3 kampen per grote vakantie. Ik vond het heerlijk om te zorgen en hierdoor ben ik terecht gekomen in de geestelijk gehandicaptenzorg, wat later gelukkig veranderd is in zorg voor mensen met een verstandelijke beperking.
Met de geest zoals wij dikwijls denken, was niets mis.
Eikenburg is voor mij een mooie tijd geweest en gelukkig dat ik toen niets wist van misbruik. Daar dacht je zo wie zo niet aan, want ik onze ogen waren de broeders al half op weg, om naar de hemel te gaan. Hoe naïef kun je zijn, blijkt achteraf.
Mede hierdoor en privé-ervaringen heb ik een hele omslag gemaakt. Ik moet mensen heel goed kennen, om ze te kunnen vertrouwen. Niet goed misschien, maar door schade en schande wordt men wijs.
Samenvattend: vijf mooie jaren gehad en ik ben er volwassener van geworden.
Oud Eikenburgers en ander betrokkenen: BEDANKT!
ad broos
Ako Wisse zei op 10 september 2021 om 14:53
Jaja, het was inderdaad heel gezellig. Na een warm en hartelijk onthaal door Ad was het ijs al snel gebroken. Wat de herkenning betreft, dat was wederzijds,maar dat is wel logisch dat we na bijna 50!!!jaar qua uiterlijk nogal veranderd waren.
De verhalen over Eikenburg vlogen over de tafel en wonder boven wonder hadden wij toch nog heel veel gemeenschappelijke herinneringen uit die tijd. Veel namen, vooral bij mij, waren helaas vervaagd, maar dat mocht de pret niet drukken.
Dus al met al was het een heel gezellig, plezierig en nuttig weerzien en misschien nog eens voor herhaling vatbaar.
Ad bedankt voor je gastvrijheid en alle verhalen. Houd je taai en laat je optimisme, goed humeur én gulle lach nog heel lang voor velen een prachtig "school"voorbeeld zijn.
Ako Wisse.
Ad Broos zei op 22 september 2021 om 12:32
Ja, we zijn weer bijna 14 dagen verder en ik hoop binnenkort samen met een oud collega op uitnodiging van Broeder Jo Selten een rondleiding te krijgen binnen de gebouwen, die tijdens het bestaan van het internaat diverse functies hadden. Ik wil daar als dat mag en dus mogelijk is, foto’s van nemen.
Die foto’s moeten dan ook weer een functie hebben voor Internaat Eikenburg in Eindhoven - BHIC.
Ik hoop dat er ook van anderen nog eens wat reacties komen.
Ik ben i.v.m. vakantie tot 2 oktober afwezig.
Thijs de Leeuw
Thijs de Leeuw bhic zei op 26 september 2021 om 13:37
Dank voor de update Ad en benieuwd naar de foto's! En nog een fijne vakantie gewenst : )
ad broos zei op 8 oktober 2021 om 18:52
Zoals gezegd, heb ik een rondleiding gehad, die heel interessant was. Helaas geen foto’s. Ik vond het achteraf toch eigenlijk niet gepast, om foto’s te nemen van het gebouw binnen en dan door te spelen naar deze site. De broeder, waarvan ik de naam ook niet wil noemen, lijdt aan beginnende dementie en hij heeft uitermate zijn best gedaan. Om hem nu de vraag te stellen, of er foto’s gemaakt mochten worden, voelt bij mij niet goed aan. Hopelijk heeft iedereen hiervoor begrip.

Mijn oud collega, die zelf eerst op het internaat heeft gezeten, heeft op zolder zijn “slaapkamer” weer gezien. Een slaapkamer was dat niet meer, want het is een grote zolder geworden, die nu zoals bijna bij iedereen denk ik, een opslagruimte is geworden.
Ja, verder is er toch wel veel hetzelfde gebleven voor zover ik kan beoordelen, want waar de broeders sliepen en andere privé ruimtes, ben ik nooit eerder geweest.

Ik vind het jammer, dat tussen het klooster en de sporthal, het tussengebouw is weggehaald. Ik had er nog een muuranker aan overgehouden, die ik op een oranjemarkt in Harlingen heb verkocht t.b.v. het restauratiefonds van de St. Michaelkerk. Ik heb 20 jaar in Harlingen gewoond en om privé redenen ben ik terug naar Brabant gegaan.
Ik kan overigens iedereen Harlingen Van Harte aanbevelen voor een bezoek met overnachting. Meer dan 500 monumentale panden, aan de Noorder- en Zuiderhaven, de stad waar Simon Vestdijk is geboren en de Waddenzee met de mogelijkheid naar Terschelling en Vlieland en vergeet in Harlingen de Zoutsloot niet. Zeer oude vissershuisjes, die nu opgeknapt aan de gracht een groot sprookje vormen.
Terug naar Eikenburg.
Het is zeer de moeite waard om Landgoed Eikenburg nog eens te bezoeken.
Dit was het beste lezer, want er is weinig meer te vertellen.
Het gaat iedereen bijzonder goed!
Marilou Nillesen
Marilou Nillesen bhic zei op 11 oktober 2021 om 10:49
Dag Ad, bedankt voor je bericht, en vanzelfsprekend is er bij ons alle begrip voor je afweging. Juist heel goed dat je dit zo secuur afweegt.

Ook dank voor je herinneringen en aanbevelingen; heel wetenswaardig allemaal. En we wensen jou ook het allerbeste!
Ad Broos zei op 11 oktober 2021 om 11:46
Dag Marilou,
Ja, inmiddels heeft zich weer een oud leerling gemeld, die Eikenburg eens wil bekijken. Ik denk dat we eerst elkaar maar eens moeten bekijken, want in 50 jaar nooit meer gezien! Ik ben bijna 78 en altijd gewerkt als agoog. Mensen vragen dan: wat is dat, een agoog?
Mijn antwoord is dan: net zo iets als Louis van Gaal doet, maar dan in de geestelijke gezondheidszorg. Overal eindverantwoordelijk voor zijn.
In november ga ik met die oud leerling op Eikenburg kijken en zo krijg je bijna automatisch de rol van gids toebedeeld.
Marilou, bedankt en wanneer ik weer wat nieuws heb, zal ik het vermelden.
Succes!
ad
Marilou Nillesen
Marilou Nillesen bhic zei op 12 oktober 2021 om 09:10
Bedankt voor je reactie, Ad, en waarschijnlijk was je net zo succesvol als Van Gaal (doorgaans) is ;)
Mogelijk horen we nog hoe het bezoek met de oud-leerling is verlopen. We zien sowieso uit naar je berichten.

Reageer op dit verhaal

Heb je al een account? Log in met je gegevens.

Heb je nog geen account? Plaats zonder inloggen, of Registreer een account

Help spam voorkomen en los de volgende som op:

Lees ook deze verhalen

Doe mee en vertel jouw verhaal!