skip naar content skip naar hoofdnavigatie spring naar service navigatie
sluit
Hulp nodig?

Chat is online op maandag t/m vrijdag van 10.00 - 16.00 uur en van 19.00 - 22.00 uur.

Op dit moment zijn we offline. Je kunt je vraag stellen via e-mail of WhatsApp: 06-12887717 (alleen berichtjes)

Meer informatie over de chat-service? Klik hier

Online op dit moment

Stel je vraag

Mariët Bruggeman
Mariët Bruggeman Bhic
Menu
sluit
Hulp nodig?

Chat is online op maandag t/m vrijdag van 10.00 - 16.00 uur en van 19.00 - 22.00 uur.

Op dit moment zijn we offline. Je kunt je vraag stellen via e-mail of WhatsApp: 06-12887717 (alleen berichtjes)

Meer informatie over de chat-service? Klik hier

Online op dit moment

Stel je vraag

Mariët Bruggeman
Mariët Bruggeman Bhic

Klokken met Romeinse eieren

Bij Pasen hoort het voorjaar, eieren en klokkengelui. Toen we nog in Sinterklaas geloofden, geloofden we ook Moeke als die vertelde dat met Pasen de kerkklokken paaseieren uit Rome brachten. Dat geloof hadden we in ‘49 niet meer. Wel kwamen er toen twee klokken extra terug, niet uit Rome, maar van de Klokkengieterij uit Aarle Rixtel.

Met mijn broers was ik in januari ’43 gaan kijken hoe de klokken uit de toren van onze kerk verwijderd werden, bestemd voor het Duitse oorlogstuig. Bij een brandmelding hoorde ik de brandklok. Het “luiden” klonk zoals bij het Angelus, maar dan sneller. Dat was voordat men overstapte naar de brandsirene.

“Vouder, de kerkklok slo!” riepen wij in koor wanneer vader het uurwerk in huis weer op tijd wilde zetten. We hadden nog geen radio en vader had gevraagd hem te waarschuwen op het moment dat de kerkklok sloeg.

Klokkengelui was vroeger het zondagmorgengeluid. Bij noordenwind klonk dat thuis nog luider dan anders. In ‘49 haalde de schooljeugd en wij thuis met z’n vieren met vlaggetjes de nieuwe klokken vanaf de Slingerkoekfabriek in Uden binnen. We liepen achter de vrachtwagen aan naar de parochiekerk.

De zondag daarna was het brons in de kerk opgehangen aan versierde, stalen bokken en vond de wijding door de Deken van Veghel plaats onder het H. Lof. Bij bezoek aan het godshuis zagen we in het kerkportaal mannen trekken aan het lange klokkentouw. Op Hoogfeestdagen werd er voor de Hoogmis wel een half uur lang geluid en met Pasen in dat jaar klonk het allemaal nog voller en feestelijker.

‘s Morgens op Witte Donderdag “vertrokken de klokken naar Rome”. Op Paaszaterdag precies om twaalf uur ‘s middags waren ze weer terug en lieten dat dan luid horen. Dat klonk altijd spannend: de vasten was voorbij en de klokken brachten Romeinse paaseieren mee. Moeke bakte een pan met spek.

Wij aten geen eieren uit Rome, maar die van onze eigen kippen. Daar kwam geen Paashaas aan te pas. Wie met Pasen het askruisje nog op zijn hoofd had, mocht bij de pastoor op de paaseieren komen.

Tijdens een studiereis in Engeland hoorden we na het verlaten van de Evensong in de Well’s Kathedraal een raar klokkengelui met langdurige korte klanken op verschillende tonen. Een man vertelde ons dat het “change ringing” heette, of “wisselluiden” in het Nederlands. Tienduizenden Engelsen beoefenen dat.

Ik wilde meer van deze unieke hobby weten en bezocht enkele jaren geleden een oefenavond van het Wisselluidersgilde in Geldrop. Dat was in de Brigidakerk op de tweede verdieping van de rechtertoren, met acht klokken en evenveel personen, staande in een kring.

Dat wisselluiden is een vak apart. Het is meer dan zomaar aan het klokkentouw trekken. Je moet geconcentreerd tellen en op het juiste moment jouw carillonklok laten horen. Op de wisselluiderssite is meer informatie te vinden én het geluid horen.
Fijne Paasdagen! Geniet van de eieren en het geluid, dit laatste verdwijnt langzaam, net zoals de gloeilamp en de waskaars.

Reacties (7)

Rini de Groot. zei op 29 april 2014 om 22:58
Prachtig om de in het verhaal genoemde Kathedraal terug te zien in het nieuws.
Een mevrouw viel tijdens een rondleiding en kwam zes meter lager terecht tussen twee muren in een tussenruimte van de klokkentoren. De Britse luchtmacht bevrijde haar met een helikopter.

Irene Ceelen zei op 10 mei 2014 om 21:28
Wat een leuk stukje! Meteen antwoord hoe het ook alweer zat met die klokken. Maar nu herinner ik me ook weer het verhaal van de Paaseieren.
Groeten Irene.

Rini de Groot zei op 1 december 2018 om 14:07
Lees nu de aantekening, '14 mei 1949 de kerkklokken komen in Uden aan.'
Een artikel uit de Udensche Courant.
Rini de Groot. zei op 17 augustus 2019 om 07:51
Herlees het verhaal voordat ik er een Geldropse familie op attendeer. Misschien stof voor deelnemers aan een Dorpswandeling door hun woonplaats.
Geldrop de enigste plaats in Nederland waar dat Klokkengelui, dat wekelijks beoefend wordt, buiten het gebouw te beluisteren is. In Dordrecht moet men daarvoor in het gebouw zijn.
Marilou Nillesen
Marilou Nillesen bhic zei op 17 augustus 2019 om 18:18
Bijzonder Rini! Weet je toevallig ook waarom het in Geldrop wel buiten het gebouw te beluisteren is, en in de rest van Nederland niet?
Rini de Groot. zei op 17 augustus 2019 om 22:59
In Geldrop wordt het carillon gebruikt.
Vóór het change ringing, wisselluiden, wordt het carillon onklaar gemaakt
en de touwen die op de tweede verdieping van de rechtertoren gebruik gaan
worden bevestigd aan het juiste brons voor de tonen van de melodieën.
Marilou heel uniek, zoals het carillon sinds 1974 in Geldrop, enkele malen
per maand op straat klinkt, is het alsof men in ons buurland over zee vertoefd.
Buiten Geldrop zijn deze klanken alleen in Dordrecht te horen die
staan binnen opgesteld.
Marilou Nillesen
Marilou Nillesen bhic zei op 19 augustus 2019 om 15:11
Nou, je weet het in ieder geval prachtig te omschrijving, Rini. Alleen al dat klinkt prachtig ;)

Reageer op dit verhaal

Heb je al een account? Log in met je gegevens.

Heb je nog geen account? Plaats zonder inloggen, of Registreer een account

Help spam voorkomen en los de volgende som op:
Doe mee en vertel jouw verhaal!