skip naar content skip naar hoofdnavigatie spring naar service navigatie
sluit
Hulp nodig?

Chat is online op maandag t/m vrijdag van 10.00 - 16.00 uur en van 19.00 - 22.00 uur.

Op dit moment zijn we offline. Je kunt je vraag stellen via e-mail of WhatsApp: 06-12887717 (alleen berichtjes)

Meer informatie over de chat-service? Klik hier

Online op dit moment

Stel je vraag

Karin de Mol
Karin de Mol RA Tilburg
Menu
sluit
Hulp nodig?

Chat is online op maandag t/m vrijdag van 10.00 - 16.00 uur en van 19.00 - 22.00 uur.

Op dit moment zijn we offline. Je kunt je vraag stellen via e-mail of WhatsApp: 06-12887717 (alleen berichtjes)

Meer informatie over de chat-service? Klik hier

Online op dit moment

Stel je vraag

Karin de Mol
Karin de Mol RA Tilburg

Oorlog in Cromvoirt

Hoe je leven eruit zag tijdens de Tweede Wereldoorlog werd in Nederland onder meer bepaald door het feit in welk deel van Nederland je woonde. Cromvoirt blijkt achteraf gezien helemaal niet zo'n slechte plek. Honger? Nee, dat hebben ze niet gehad. Er was niet veel en soms was het eentonig maar er was altijd wel iets.

Mensen uit Den Bosch kwamen naar Cromvoirt “schooien” om eten. Er waren wel arme mensen maar die waren dat vóór de oorlog ook. Chris Somers laat oorlogstabak zien. Uitsluitend bestemd voor eigen gebruik. Verboden deze tabak te verhandelen. Het ruikt nog steeds. “Tabak werd hier geteeld, dus dat was er ook”, vertelt Chris.

Soms gingen een man of zes samen stropen. Met kruiwagens naar het Drongelens kanaal en dan met een grote zeef erdoor heen. “Dan kon je de paling er zo uit halen”, vertelt Wout van Mensvoort. “Maar één nacht bleef het net vastzitten. Hadden ze een zeis onder water in het kanaal gezet. Lig ik vijftig jaar later in het ziekenhuis, blijk ik tegenover de man te liggen die die zeis daar heeft geplant.”

Al die anekdotes worden met een lach verteld. Maar dat wil niet zeggen dat er geen bange uren zijn geweest. “Let wel, we waren jong en zagen het gevaar niet. Eigenlijk hadden we er wel pret om”, vertelt Corry Witlox. De keer dat hun vader, samen met een paar andere mannen, een schuilkelder had gemaakt. “Een goeie hoor, we kregen nog een compliment van de Duitsers dat ie er goed uit zag. Kun je je het voorstellen?”, gaat ze verder.

Met een man of dertig zat je – met je jas aan - naast elkaar in de schuilkelder. “Een nacht zei ik tegen vader dat ik moest plassen. Ik wilde wel eens zien wat er allemaal buiten gebeurde. Vader liep met me mee. Eenmaal buiten zag ik een lange stoet Duitsers, bebloed, met een duwkar met een zwaargewonde man erop. Ik hoefde meteen niet meer te plassen. ‘Zo, ik denk niet dat we van jou vannacht nog last zullen hebben’, zei mijn vader. En gelijk had hij: ik hoefde niets meer te zien.”

De oorlog bracht ook inkwartiering met zich mee. Bij Marijke Krijbolder moest het gezin in hun eigen huis naar boven verhuizen en werd de benedenverdieping in gebruik genomen door de Duitsers. "Dat betekende dat we met zes kinderen boven zaten en dat ook mijn moeder niet in de keuken mocht. Gelukkig kookte kok Jacob dan ook voor ons. En iedere avond moest die man advocaat maken voor de officieren."

Corry Witlox: "Je moest om 21 uur binnen zijn en je had bonnen en dat soort regels maar van die kerels zelf had je geen last. Dus dat ging tijdenlang goed. Pas op het eind van de oorlog sloop dat angstige gevoel erin. Kwamen de verhalen over het kamp. Dat was heel onheilspellend maar niemand wist hoe het precies zat. Dat kwam pas allemaal later."

De kerktoren van Cromvoirt heeft de oorlog niet overleefd. De toren werd omgeblazen en viel op de boerderij ernaast. Mensen erom heen waren allemaal al geëvacueerd. De chaos was gigantisch. Overal lag puin en vijf jaar later was dat nog niet allemaal weg. “Een litteken dat Cromvoirt nog altijd tekent”, omschrijft Wout van Mensvoort.

Reacties (7)

Michel Verhoeven zei op 1 juli 2017 om 14:23
Mijn moeder Trees Driessen woonde met haar ouders toen ook in Cromvoirt. Mijn opa, Frans Driessen, is er gesneuveld toen hij een meisje voor liet gaan een schuilkelder in. Kunnen een van de vertellers mij een verhaal geven hoe dat is gegaan. Mijn moeder vertelde mij dat opa geraakt is door een granaatscherf maar andere getuigen hebben het over een sluipschutterskogel. Kunnen de vertellers zich ook herinneren wat mijn opa voor werk deed?
Annemarie van Geloven
Annemarie van Geloven bhic zei op 4 juli 2017 om 10:36
Beste Michel, mogelijk is er informatie aanwezig in de dagrapporten en de processen-verbaal van de gemeentepolitie van Vught.
Ik neem aan dat het gaat om Francis Driessen, overleden 02-11-1944 te Vught (Cromvoirt). Ook al ken je de doodsoorzaak, misschien is er nog een medische verklaring van overlijden door de schouwarts van hem aanwezig.
Volgens het bevolkingsregister was hij spoorwegwachter.
Wil je zo vriendelijk zijn mij een e-mail te sturen naar info@bhic.nl ? Dan kunnen we via dat kanaal verder informatie uitwisselen.
Peer Tijssen zei op 14 april 2018 om 17:08
Beste,

Is deze Francis Driessen geboren 27-11-1886 te Hooge Mierde overleden 2-11-1944 te Vught. Dan zouden wij Heemkunde Reusel meer info ontvangen, tekst of foto's voor 5 -5-2019 Wij besteden dan aandacht aan ontvallen.
Met vriendelijke groet,
Heemkunde Werkgroep Reusel
Peer Tijssen
Michel Verhoeven zei op 15 april 2018 om 12:35
Hallo mijnheer Tijssen,

Na mijn oproep hierboven heb ik veel informatie gekregen maar ook gevonden. De geboortedatum en overlijdensdatum zijn de juiste. Het gaat om mijn grootvader van moeders kant. Zijn voornaam wordt vaak anders geschreven dan in zijn geboorte akte staat. Het is Franscis Driessen. Ik ben nu bezig met zijn levensverhaal te schrijven. Als u mij laat weten wat u voor informatie wilt, dan kan ik die wel geven.
U kunt mij bereiken op mijn onderstaand e-mail adres.
Met vriendelijke groeten,
Michel Verhoeven.
Lisette Kuijper
Lisette Kuijper bhic zei op 16 april 2018 om 11:07
Mooi om te horen dat je veel informatie over je grootvader hebt gevonden, Michel. En wat fijn dat jij de Heemkunde uit Reusel wilt helpen. Ik zal jouw e-mailadres aan Peer Tijssen doorgeven, zodat jullie informatie met elkaar kunnen uitwisselen. Veel succes met het schrijven van het levensverhaal!
Michel Verhoeven zei op 24 april 2018 om 13:37
Het is oké dat je mijn mailadres doorgeeft.
Lisette Kuijper
Lisette Kuijper bhic zei op 25 april 2018 om 14:08
Op 16 april jl. heb ik jouw e-mailadres al doorgegeven aan Peer Tijssen, Michel. Aangezien je hierboven al aangaf dat je op je e-mailadres bereikt kon worden, heb ik deze aan hem doorgestuurd. Peer, heb jij deze e-mail ontvangen of zal ik deze nogmaals sturen?

Reageer op dit verhaal

Heb je al een account? Log in met je gegevens.

Heb je nog geen account? Plaats zonder inloggen, of Registreer een account

Help spam voorkomen en los de volgende som op:

Lees ook deze verhalen

Doe mee en vertel jouw verhaal!