skip naar content skip naar hoofdnavigatie spring naar service navigatie
sluit
Hulp nodig?

Chat is online op maandag t/m vrijdag van 10.00 - 16.00 uur en van 19.00 - 22.00 uur.

Op dit moment zijn we offline. Je kunt je vraag stellen via e-mail of WhatsApp: 06-12887717 (alleen berichtjes)

Meer informatie over de chat-service? Klik hier

Online op dit moment

Stel je vraag

Marilou Nillesen
Marilou Nillesen Bhic
Menu
sluit
Hulp nodig?

Chat is online op maandag t/m vrijdag van 10.00 - 16.00 uur en van 19.00 - 22.00 uur.

Op dit moment zijn we offline. Je kunt je vraag stellen via e-mail of WhatsApp: 06-12887717 (alleen berichtjes)

Meer informatie over de chat-service? Klik hier

Online op dit moment

Stel je vraag

Marilou Nillesen
Marilou Nillesen Bhic

Zo kregen we een douche

Hoe je van een ontplofte kachel tot een douche kunt komen. En hoe begin jaren zestig de eerste roetveegpiet opdook in Nieuw Borgvliet.

Mijn moeder stond op het punt naar de markt in Bergen op Zoom te gaan. Ze had mijn vader gevraagd de keukenkachel aan te maken en het wasgoed van de lijn te halen. Voor ze vertrok, had ze mijn vader nog ernstig gewaarschuwd de kachel niet met spiritus aan te steken. Mijn moeder had d’r kont nog niet gekeerd of mijn vader stond al te mopperen: “pfoe, in de BBA garage steken we de kachel altijd met spiritus aan”. Alzo ook thuis gedaan ondanks de waarschuwing. Waarna mijn vader naar buiten liep om het wasgoed van de lijn te halen. Toen hij terugkeerde met een volle wasmand en de keukendeur open deed, kreeg de kachel zuurstof. Een grote knal volgde. Mijn vader en het wasgoed zaten onder het roet. 

Even terzijde:

Mijn vader heet Piet. En als die huidige, schreeuwende voor- en tegenstanders van Zwarte Piet wat beter opgelet hadden, dan hadden ze kunnen weten dat de roetveeg Piet al uitgevonden was. Begin jaren ’60. In Nieuw Borgvliet. Door mijn vader.

Terwijl mijn vader kwaad werd om mijn gelach, werd er aangebeld. Een behulpzaam typ vroeg of mijn vader wist, dat de schoorsteen plat op het dak lag. Het bleek nog erger. Er zat ook een grote scheur in de buitenmuur.

Na de tirade van mijn thuisgekomen moeder werd besloten de verzekering te bellen.

Met de verzekeringsexpert aan de keukentafel werd er angstvallig gezwegen over spiritus. De kachel trok niet omdat er mist was geweest. Nou is wasgoed buiten en mist niet zo’n voor de hand liggende combinatie. Maar de verzekeringsexpert accepteerde de verklaring.

Toen bekend was wat de verzekering ging uitkeren zei mijn moeder: ”En nou komt er ook gelijk een douche”. Mijn vader vroeg nog schaapachtig of ze daar het geld wel voor had. Alsof hij niet wist, dat mijn moeder een spaarzame vrouw was. De douche kwam aan de andere kant van de muur waar de keukenkachel stond. In de bijkeuken dus. Naar de huidige begrippen een rare plaats. Maar centrale verwarming was er nog niet. Dus boven was geen optie.

Het werd een primitieve douche. Een Vaillant geisertje in de keuken. En in de douche mengkranen, slang en douche kop. Een kleding haakje. En voor de verwarming een spiegelende plaat waarvoor een dikke koperen draad zat in de vorm van een lang uitgerekte “o”.

Echt veilig was het niet die combinatie van water en elektriciteit. Maar jongens, wat was zo’n primitieve douche een weldaad als je het vergelijkt met de wekelijkse emmer warm water in een koude slaapkamer.

Als die verwende nesten van tegenwoordig zich dat eens zouden realiseren.

Reacties (13)

Marilou Nillesen
Marilou Nillesen bhic zei op 18 oktober 2021 om 21:15
Ja, hier meldt zich zo'n verwend nest ;) Ik had het er laatst nog over; wij hadden thuis een douchecel, geen badkamer. En dat vond ik al karig! Zo zie je maar weer hoe je als kind ergens een 'norm' legt.

Fijn verhaal weer trouwens, met groot genoegen gelezen.
Jan de Crom zei op 18 oktober 2021 om 22:41
Hallo Marilou,
Ik ben blijkbaar van een oudere generatie. Ik had niet eens het benul, dat er ook nog iets als een badkamer bestond. En lang douchen? Het werd je meteen duidelijk gemaakt, dat gas en licht geld kostten. En schoner dan schoon kon niet. Dus de geiser ging meteen op koud als het te lang duurde.
Borgvlieter X zei op 19 oktober 2021 om 07:59
In de tijd dat de vader van Jan roetveeg Piet was, was ik op een zaterdagmiddag Zwarte Piet.
Ook bij ons was het in de tijd voor de douche en geiser.
Ons huis was net voorzien van riolering. Dit betekende dat de beer- en sterfput konden worden gedempt. De sterfput was voor de vaste menselijke uitwerpselen en de inhoud was zwart van kleur. Vader aan de slag met het dempen op zijn vrije zaterdagmiddag. Langs de sterfput lag een bergje zand waarover ik in mijn zeer jeugdige overmoed meende te moeten wegvluchten voor iets. Op de top van het bergje maakt ik een onbedoelde duik in de put. Alleen mijn laarzen staken nog boven de zwarte derrie uit. Dit gaf mijn vader de gelegenheid mij aan mijn voeten uit de put te trekken. Dus ik was een Zwarte Piet.
Vervolgens werd ik door moeder een aantal keer in de wasteil gezet met telkens opnieuw schoon en warm water. Na verloop van een aantal wasbeurten was ik weer schoon en was de stank verdwenen.
Jan de Crom zei op 19 oktober 2021 om 10:05
Ha, Borgvlieter X,
Wat een spannende naam heb je.
Wij hadden ook een beerput. Die bestond uit twee betonnen ringen. Volgens mijn moeder kregen wij als erfenis twee ton. Daar bedoelde ze die beerput mee.
Wij gebruikten de beerput niet om in te duiken. Bij ons zaten er grote dikke maden in. En die waren prima voor het haakje aan de hengel als we gingen vissen.
Hoe lang ben je in de familie achtervolgd met je duik in de beerput?
Borgvlieter X zei op 19 oktober 2021 om 14:30
Gelukkig was ik een nakomertje dus slechts zeer sporadisch werd het verhaal opgehaald.
Hans Jordans zei op 3 november 2021 om 11:09
Als ik dit weer lees dan zie ik ons gezin op een rijtje zitten op de rand van een grote stenen bak in de keuken, want dat was de plek waar alle kinderen werden gewassen ( wij waren met 9 kinderen). Dat was vlak naast de grote potkachel, zodat het hete water dat erop gekookt was zo de bak in kon. Veel ververst werd er niet. Gelukkig was ik een van de oudsten, dus vaak was ik snel klaar en dan kwam de rest nog. Als beloning voor de wasbeurt werd er wel door ons moeder een frietje gebakken en dat werd op de rand van de bak heerlijk verorberd. De foto laat zien hoe het was. Later kwam er een geisertje, die boven de bak gemonteerd werd.
Jan de Crom zei op 3 november 2021 om 12:11
Hoi Hans,
In mijn kleutertijd zaten mijn zus en ik in een wasteil in de keuken. Als de melkboer dan langs kwam voor de wekelijkse afrekening, keek hij achter onze oren of het daar al droog was. En dan kregen wij een vierkante stuiver met een gat in het midden.
Dat heb ik na het douchen nooit meegemaakt. Dus die wasbeurt in de keuken was zo gek nog niet.
Willem Kruf zei op 3 november 2021 om 15:04
Hee Hans,
ik mis de foto. Toch??
Marilou Nillesen
Marilou Nillesen bhic zei op 4 november 2021 om 10:54
Gek Willem, ik zie 'em wel (oké, misschien komt het omdat ik het net pas heb toegevoegd, dat kan een verklaring zijn ;)

Maar bedankt Hans! Prachtig plaatje!
Willem Kruf zei op 4 november 2021 om 12:40
Is dat lief kijkend manneke in het midden Hans????
Hans Jordans zei op 4 november 2021 om 13:52
nee ik zat er niet bij. Deze foto is uit 1957 of 1958. Dat manneke in het midden is van 1954 dus reken maar uit. En de laatste was nog te jong om in het grote bad te gaan...die kwam in 1957. En dat vrouwke dat deze mooie kinderen gebaard heeft zag er met haar 80e nog uit als een jonge meid met een super slanke lijn.
Jan de Crom zei op 4 november 2021 om 22:46
Hoi Hans,
Hoe deed jouw moeder dat? Ik heb nog ergens een foto van mijn moeder met haar vijf zussen. Wij noemden dat de 500 kilo foto.
Een oud-leerling van die school zei op 5 november 2021 om 08:27
Dat komt omdat moeder veel danste. Vader en moeder Jordans hadden namelijk een dansschool.

Reageer op dit verhaal

Heb je al een account? Log in met je gegevens.

Heb je nog geen account? Plaats zonder inloggen, of Registreer een account

Help spam voorkomen en los de volgende som op:
Doe mee en vertel jouw verhaal!