Reageer op dit verhaal

Heb je al een account? Log in met je gegevens.

Heb je nog geen account? Plaats zonder inloggen, of Registreer een account

Help spam voorkomen en los de volgende som op:

Reacties (5)

Mark Goossens zei op 25 maart 2022 om 12:40
Een plotse gedachte: was die rotatie van soldaten van gasthuis naar gasthuis, i.p.v. ze de hele winter bij dezelfde mensen onder te brengen, wellicht bedoeld om de kans op (ahum) "relaties" met lokale jonge vrouwen te verminderen? Of was het gewoon bezigheidstherapie om die soldaten, weliswaar wat rust, maar ook mentaal wakker te houden?
Marilou Nillesen
Marilou Nillesen bhic zei op 28 oktober 2019 om 09:10
Nou Mark, wat een mooie woorden! Dank daarvoor! Maar het is juist dankzij jou - en al die anderen - die hier hun herinneringen optekenen dat we die slogan kunnen waarmaken.

Juist deze persoonlijke geschiedenisverhalen vind je nergens in boeken, maar zit in de hoofden van al die verschillende Brabanders. Wij zijn alleen maar zeer verheugd dat we hier dit podium kunnen bieden, en oprecht dankbaar dat mensen - zoals jij - er gebruik van maken. Zodat we ook in 2019 het verhaal over Jimmy kunnen lezen (en al die andere verhalen die niet verloren mogen gaan).
Mark Goossens zei op 26 oktober 2019 om 14:59
Dank Marilou! "Gegrepen" is het juiste woord denk ik. Als kind heb ik ademloos naar die oorlogsverhalen geluisterd, vooral die over Jimmy. Het gekke (althans ik vind dat gek) is dat, naast mijn moeder, ik, sinds mijn grootouders zijn overleden, de enige ben in de familie die die verhalen kent. Zelfs de vier zussen van mijn moeder kennen die verhalen niet. De enige verklaring die ik heb is dat het ze simpelweg niet interesseerde en die het ene oor in en en het andere oor uit zijn gegaan. Als kind kreeg ik er geen genoeg van als mijn moeder het er over had. Op mijn 24ste heb ik al die verhalen direct van mijn grootouders gehoord. En vorig jaar heb ik ze eindelijk opgeschreven. Dat zou mijn moeder niet lukken, dus als ik het niet had gedaan, waren die verhalen uitgestorven. Daarom is jullie slogan--Het Geheugen van Brabant--zo goed. Dat is precies wat jullie zijn, en het is een grote en belangrijke verantwoordelijkheid.
Marilou Nillesen
Marilou Nillesen bhic zei op 25 oktober 2019 om 19:31
Wat een imposant verhaal, Mark, zeker met de toegevoegde foto's. Bijzonder om niet alleen hun verhaal te lezen, maar ook te zien om wie het gaat.

Fascinerend ook hoe het verhaal via je grootvader, en je moeder, ook jou - na al die jaren - heeft gegrepen: hoe Jimmy met z'n tanden een bierflesje opende. Mooi om die visies van verschillende generaties te lezen.

Ik kan me ook voorstellen dat zo'n Canadese indiaan je je leven lang bijblijft. We kunnen nu dan wel via internet de hele wereld over, maar stel je dat toch eens allemaal voor in die veel kleinere gemeenschap van toen.

Zeer lezenswaardig en informatief verhaal, Mark, dank daarvoor.
Mark Goossens zei op 24 oktober 2019 om 18:15
Die foto van de familie Van den Oetelaar voor hun schuilkelder is enkel voor de sfeer toegevoegd. Dat is niet mijn familie, maar dit was op de Boxtelse Weg in Vught, niet al te ver van mijn grootouders. Toch zie je ook hier een boom over de ingang van hun schuilkelder liggen. Dat was dus geen uniek ontwerp. Veel bomen in Vught zullen in anticipatie van de bevrijding zijn omgelegd.