skip naar content skip naar hoofdnavigatie spring naar service navigatie
sluit
Hulp nodig?

Chat is online op maandag t/m vrijdag van 10.00 - 16.00 uur en van 19.00 - 22.00 uur.

Op dit moment zijn we offline. Je kunt je vraag stellen via e-mail of WhatsApp: 06-12887717 (alleen berichtjes)

Meer informatie over de chat-service? Klik hier

Online op dit moment

Stel je vraag

Jaël Jonkman
Jaël Jonkman RA Tilburg
Menu
sluit
Hulp nodig?

Chat is online op maandag t/m vrijdag van 10.00 - 16.00 uur en van 19.00 - 22.00 uur.

Op dit moment zijn we offline. Je kunt je vraag stellen via e-mail of WhatsApp: 06-12887717 (alleen berichtjes)

Meer informatie over de chat-service? Klik hier

Online op dit moment

Stel je vraag

Jaël Jonkman
Jaël Jonkman RA Tilburg

Ko Kooring bouwt zijn eigen elektronisch orgel

In 1965 is Ko Kooring 32 jaar. Als groot liefhebber van elektronische orgels besloot hij, na een bezoek aan een orgelshow in gebouw Irene in Willemstad, er zelf één te gaan bouwen.

Ko aan zijn orgel (foto: familie Kooring)
Ko aan zijn orgel (foto: familie Kooring)

Helemaal alleen bouwde hij een instrument, dat qua geluid en uiterlijk niet onderdoet voor een elektronisch orgel zoals die in de winkel te koop zijn. Als afschrijver-ijzerwerker bij scheepswerf “de Noord“ in Alblasserdam was hij een volslagen leek op het gebied van de elektronica. Daar maakte hij lange dagen, maar zijn vrije tijd besteedde hij aan zijn orgel, dat naar zijn zeggen misschien wel nooit helemaal klaar komt. “Want altijd zie ik wel weer wat waarvan ik denk: Toch eens proberen of dat er bij mijn orgel ook in kan,” vertelde hij de journalist van De Westhoek.

7 octaven

Het transistor elektronische orgel kreeg 2 klavieren, een vibrator en registerknoppen, waarmee praktisch alle toonaarden gecombineerd kunnen worden. Het instrument heeft zes octaven, terwijl er nog een zevende bij komt in de vorm van een voetpedaal.

Ko bouwde het zo, dat alles kan worden uitgebreid. Bij het maken van de orgelkast kreeg Ko hulp van zijn schoonvader. Met korting konden afvalstukken spaanplaat op de kop worden getikt, die Ko zelf van fineer voorzag.

Leerproces

Na een jaar van voorbereidingen begon Ko in januari 1964 aan het bouwen van het orgel. Omdat hij totaal niets van elektronica wist kocht hij boeken en tijdschriften om de nodige kennis op te doen. “Ik moet het wel uit die boeken halen”, vertelde Ko, “want ik ken hier niemand die mij kan helpen of adviseren. Ik probeer alles zelf uit te dokteren. Soms zit ik met een probleem waar ik niet uit kan komen en dan is het weleens gebeurd dat ik ‘s nachts wakker wordt en ineens de oplossing vindt. En dan ga ik eruit ook!” Soms lag de bouw een tijd stil, omdat hij geen geld had om het nodige aan te schaffen. Hoezeer hij de onderdelen ook overal bij elkaar scharrelt, het is een duur project.

Ko in 1983 (foto: © Janneke Driesprong)
Ko in 1983 (foto: © Janneke Driesprong)

Lichte muziek 

In 1965 is de bouw van het instrument zover gevorderd dat er op gespeeld kan worden. Ko heeft nooit orgelles gehad, wel speelde hij vanaf zijn veertiende accordeon dus kon hij er al behoorlijk mee uit de voeten. Het horizontaal klavier was wennen, maar als hij een wijsje hoorde ging hij het thuis op zijn eigen orgel naspelen. Zijn genre was de lichte muziek en dat ging hem goed af. Of hij zijn plan les te nemen voor de verbetering van de techniek van zijn linkerhand ook heeft uitgevoerd vertelt het krantenbericht natuurlijk niet.

Belangstelling 

Amateur-orgelbouwer Kooring kreeg regelmatig bezoek, dat kwam kijken hoe de orgelbouw vorderde. Zelfs burgemeester Bouman Jr. van Willemstad, zelf een groot orgelliefhebber, kwam langs. Hij was stomverbaasd over wat een inwoner van zijn gemeente in zijn vrije tijd presteerde.

Ko kan met recht trots kan zijn op zijn werk dat een sprekend bewijs is van het oude spreekwoord: “Waar een wil is, is een weg.” 

Bron: De Westhoek : het nieuws- en advertentie-blad voor Brabantsch Westhoek, 26 november 1965

 

 

Reacties (4)

Marilou Nillesen
Marilou Nillesen bhic zei op 17 november 2021 om 08:58
Zo, hoe knap is dat! En dat in een tijd zonder internet en instructiefilmpjes... Wat goed dat je hier aandacht aan besteedt, Janneke. Dank je wel!
Rini de Groot. zei op 18 november 2021 om 23:23
Als leek geen noot kunnen lezen evenmin een instrument bespelen kocht ik bij Philips een onderdeel pakket voor een Transistor muziektoongenerator. Het toetsenbord voor 23 tonen waarvan 9 gebouwd zwart uitziende, halve noten werd daarna aangesloten op de grammofooningang van het radiotoestel Op het moment ik een linkse en tegelijk een rechts gelegen indrukte klonk alleen de toon van de rechtse. Later kocht een transistor vibrato-eenheid het gaf meer galm. Met het aangeschafte ‘Mijn eerste pianoboek door Folk Dean’ ontbraken bij mij drie toetsen. En speelde er letterlijk en figuurlijk naast! Einde verhaal en muziek.
Marilou Nillesen
Marilou Nillesen bhic zei op 19 november 2021 om 15:08
Ah, dan begrijp ik wel dat dit verhaal je extra aanspreekt, Rini! In welke tijd is dit (ongeveer) geweest, dat je het eerste pakket kocht?
Rini de Groot. zei op 21 november 2021 om 17:34
Eind jaren zestig.
Doch hadden meer belangstelling voor ‘natuurlijke’ muziek instrumenten.
Na eerder de roep van het koekoek uurwerk, was na rond zestig jaren zijn andere aanvullende lagere wijs, in de huiskamer stilgevallen. En opnieuw zoeken naar het juiste dunne soepele leder voor de reparatie van de 3 bij 4 cm grote blaasbal. Bij de Zwitserse makelij was 0.2 mm dikke huid gebruikt.
Schreef eerder; https://www.bhic.nl/ontdekken/verhalen/geen-wind-geen-geluid-de-udense-orgelpijp
Jaren geleden maakte ik bij Keramisto in Milsbeek, kennis met Geert Jacobs en zelf gebouwd keramisch porseleinen orgel.

Reageer op dit verhaal

Heb je al een account? Log in met je gegevens.

Heb je nog geen account? Plaats zonder inloggen, of Registreer een account

Help spam voorkomen en los de volgende som op:
Doe mee en vertel jouw verhaal!