skip naar content skip naar hoofdnavigatie spring naar service navigatie
sluit
Hulp nodig?

Chat is online op maandag t/m vrijdag van 10.00 - 16.00 uur en van 19.00 - 22.00 uur.

Op dit moment zijn we offline. Je kunt je vraag stellen via e-mail of WhatsApp: 06-12887717 (alleen berichtjes)

Meer informatie over de chat-service? Klik hier

Online op dit moment

Stel je vraag

Ans Holman
Ans Holman RA Tilburg
Menu
sluit
Hulp nodig?

Chat is online op maandag t/m vrijdag van 10.00 - 16.00 uur en van 19.00 - 22.00 uur.

Op dit moment zijn we offline. Je kunt je vraag stellen via e-mail of WhatsApp: 06-12887717 (alleen berichtjes)

Meer informatie over de chat-service? Klik hier

Online op dit moment

Stel je vraag

Ans Holman
Ans Holman RA Tilburg

Wilde staking bij Bergoss

Op 11 mei 1973 treedt na een langdurige kabinetsformatie een progressief kabinet aan onder leiding van PvdA-er Joop den Uyl. Het staat voor een zware klus, want na een pijlsnelle welvaartsgroei in de jaren ´60 rommelt het in ´s lands economie. Niet iedereen heeft kunnen profiteren van de inkomensgroei en het arbeidsklimaat is merkbaar verslechterd. Werkgevers en werknemers staan steeds meer tegenover elkaar.

de stakingsleiders van Arbeidersmacht chillen op tapijten van Bergoss

Dat bleek al tijdens de grote Rotterdamse havenstaking van 1970 en twee jaar later tijdens de bedrijfsbezetting van kunstzijdefabriek ENKA in Breda. Opvallend is dat in Rotterdam de havenarbeiders door hun vakbonden in de steek werden gelaten. Maar het marxistisch-leninistisch georiënteerde “Arbeidersmacht “ nam het wel voor hen op.
Arbeidersmacht, onderdeel van de Kommunistische Eenheidsbeweging (KEN) en later van de Socialistiese Partij (SP), zet zich af tegen de feilen van het kapitalisme.

Dat spreekt ook een aantal Osse en Nulandse jongeren aan, onder anderen Ed Verhamme, Toon Voets, Jan Marijnissen, Paul Peters en Ton Bouwens. Zij zijn middelbare scholier, student of arbeider, én jong: hun gemiddelde leeftijd is twintig jaar. Vanuit het pand Peperstraat 7 voeren zij hun acties, vandaar ook de geuzennaam “de jongens van de Peperstraat”. Hun pijlen worden gericht op misstanden in diverse Osse bedrijven. Zij gaan er werken als fabrieksarbeider en breiden er hun netwerk uit.

Tapijtfabriek Bergoss, in de volksmond “de wattenjood” genoemd, staat niet goed bekend in Oss en omgeving: relatief lage lonen en slechte sociale voorzieningen. Er werken 800 mensen onder wie de SP-ers Ton Bouwens en Paul Peters. In april 1973 wordt bekend dat de arbeiders van tapijtfabriek Desso 15 gulden schoon per week erbij krijgen, terwijl de vakbonden bij Bergoss genoegen nemen met minder. Arbeidersmacht komt met hogere eisen, maar de Bergossdirectie geeft niet toe, ook niet na een ultimatum. Dan breekt op vrijdag 18 mei een staking uit.

Ton Bouwens spreekt de stakers toe, zijn eerste optreden in het openbaar. Het is een wilde staking, niet gesteund door Industriebond NKV, die dus de stakingskas gesloten houdt. “Bergoss” wordt landelijk nieuws en voor de stakers wordt overal gecollecteerd; uiteindelijk is voor elke staker 250 gulden beschikbaar. Na tien lange dagen wordt een akkoord bereikt. Daarmee is de Osse SP niet alleen regionaal, maar ook landelijk op de kaart gekomen. Op 28 mei is iedereen bij Bergoss weer aan het werk, terwijl in Den Haag premier Den Uyl de regeringsverklaring aflegt.

 Dit verhaal verscheen eerder in Brabants Dagblad

Reageer op dit verhaal

Heb je al een account? Log in met je gegevens.

Heb je nog geen account? Plaats zonder inloggen, of Registreer een account

Help spam voorkomen en los de volgende som op:

Lees ook deze verhalen

Doe mee en vertel jouw verhaal!